Studentenalmanak 1958 - pagina 67

LIUDGER

Hij sneed de schors van berkestammen

kerfde m e t een vuursteensplinter daarop

w a t leefde in zijn blik

die naast de dingen stond.

De bomen droegen zijn geheimen

als sneeuw op wijdgespreide takken.

Kruiden gleden om zijn voeten

en dan schreef zijn meisjeshand:

Blauwe en gele blaadjes

wiegend op een lijntje zo

fragiel dat het slechts

dienen kan t o t sieren.

Van een groen zoals geboren

w o r d t tussen f i j n v e r t a k t

mos in vochtige schaduw.

Maar daarboven zette h i j : U maakte

zo was alles weer een pand.

Altijd in een plek van zon

greep hij stralen van een glimlach

legde ze als een wuiven

als een kushand

o m de jonge wijsheid van z i j n lippen

Als men hem zag gaan zeiden ze

Lludger is van Ons Lieven Heer.

56

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen