Studentenalmanak 1958 - pagina 251

te houden. Een herderlijk schrijven (Kad. B 3251 ctg 257 bis) voor-

kwam een schisma.

Mijn peetoom zelfwas geheel onbekend met de groeiende onrust,

die hij door zijn publicaties steeds weer aanwakkerde; vooral

zijn pikante ,,sintel-theorie" heeft een ware storm ontketend.

Ter illustratie zij vermeld, dat de goede stad Breda (!) dank zij

een geraffineerde voetnoot, op het laatste moment voor een bloed-

bad gespaard bleef

Het is natuurlijk wel waar, dat schaarse berichten uit de beschaafde

wereld mijn peetoom bereikten, maar hij bekommerde zich daar

weinig of niet om en bleef waar hij was: diep in het slinkend oer-

woud van Borneo.

Op zekere dag echter besloot mijn peetoom enige tijd rust te

nemen, zulks op advies van zijn medicijnman, die een verandering

van lucht noodzakelijk achtte voor zijn gezondheid, (rokershoest,

traanoog enz.). Nooit in zijn vruchtbaar leven is deze grote geest

heftiger geschokt, dan op het moment van zijn aankomst te Rome,

alwaar een groot aantal van zijn zeker niet academische tegen- -

standers, zich opgesteld had onder twee spandoeken, die de kwet-

sende leuzen droegen: ,,Robbers is een fikkiestoker" en ,,Pro-

beer niet met o n s de kachel aan te maken!" Bovendien had de

,,leider" van een ketterse jeugdbeweging de smakeloze brutaliteit

hem toe te snauwen: ,,Smeulende Jezuïet, wij motten je niet!"

Slechts met grote moeite slaagden zijn volgelingen (verenigd in

de B.B.B.B. = broeders van het brandend braambos) er in hem

te bewegen een eredoctoraat (Wis- en Natuurkunde) te aanvaar-

den. Zijn rede: ,,Zwaartepuntsverschuivingen in een laaiende

brandstapel" leverde hem ogenblikkelijk twee professoraten op.

Au fond had mijn peetoom Jochum nu verstandig moeten blijven

en slechts één aanbod moeten aanvaarden; niet alleen, dat Rome

en Amsterdam wel zeer ver uit elkaar gelegen standplaatsen zijn,

maar bovendien heeft mijn hooggeleerde peetoom vele malen de

vergissing begaan vanuit Rome felle aanvallen te doen op ene

Prof. Dr. j . Robbers (S. j.!) van Amsterdam, die hém, de ,,Grote

Witte Brander" (Borneoïsch epitethon) voor een onmogelijke luci-

ferverspiller uitmaakte, zonder zich dus te realiseren, dat hij zichzelf

daardoor bestreed en zijn volgelingen in alle staten van wanhoop

bracht.

Zijn vijanden aarzelden niet van deze jammerlijke verwarring

234

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen