Studentenalmanak 1958 - pagina 266

en 's nachts natuurlijk dan zong men het

en men zegt dat er een gev^^eest is die het gezongen heeft

terwijl hij zich begeleidde op de glasharp van de sterren zijn

voeten op de toetsen van het groot pedaal van de zee een zachte

bas in de hoge geweiven van de nacht

maar hij zong het voor iedereen en hield niet op en is in de

avond gekruisigd

welnu de zon scheen vandaag en de maan duizelt van

ijszuivere blijheid en de snaren van de glasharp trillen

glashelder staan de sterren

's morgens moet je springen wie heeft dan tijd voor een

oud verhaal

en 's avonds doet de zon je ogen pijn en toch moet je me

aankijken

en 's avonds 's avonds worden je ogen weggetrokken om

over de grijze velden heen te staren gisteren was vandaag

nu is het nacht nu ga ik zacht zingen

ik zal je handen nu weer loslaten je kunt er klankbodem

van maken voor mijn stem zodat hij hoog optrilt tegen de blanke

maan

en de maan uiteenvalt tot een duizelende regen van

ijszuivere blijheid J.V.

247

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen