Studentenalmanak 1958 - pagina 68

SPROOKJES

Toen schemer u i t je oude raam

de vitrage rond ons dicht trol«

weefde Je ruiters m e t

gouden helmen bronzen maanlicht

op het deinen

sneller hoog

en fluistering

op het water van je stem als

zilver lintenwaaien

tussen blauwe rotsen door.

Als je ver de waldhoorn blies

klonken zij bedeesde echo

In hun stille avondogen.

Ik heb urenlang gezocht

maar het teken van je lach

zoals een traan verdriet is

en het kruis het geloof.

57

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen