Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1958 - pagina 268

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1958 - pagina 268

2 minuten leestijd

AtooniAAnvAL

I. De stad

Michael, ik wil je vertellen van het trottoir-roulant, van de waren-

huizen en de zoete geur van leren tassen en parfum, hoe uit de

rook van harde vragen de vale stem maar telkens riep: nummer

vierentachtig, nummer vierentachtig, nummer vierentachtig. Je

hebt mij toen laten weten dat het Nicole was, die dat steeds her-

halen moest; dat het haar woorden waren die langs de rubber-

leuning van de roltrap stegen, een verstijfde hemelvaart die er-

gens onontkoombaar terug moest gaan in helse duisternis. Ik

wilde haar kennen en met slanke liefdevol gevormde woorden

troosten, maar er waren alleen veel deuren waarachter meisjes

zonder op te kijken bleven typen. Als ik vroeg: ,,Meisjes, weten

jullie ook waar Nicole is?" dan bleven ze staren op het ademloze

trippelen van de letterpootjes en zeiden niets. Het maakte mij

onzeker en opeens zag ik dat er geen woorden op kwamen, het

papier bleef wit en ik denk dat ze het daarom met de onderkant

aan de bovenkant geplakt hadden. Ik vluchtte de kamers door

de trappen op. Helemaal boven hoorde je de stad niet meer, de

laatste stoffige treden kwamen uit op een soort portaaltje, maar

er was geen deur. Wel een raam, een raam naar de zon en de

hemel. Michael, zo deed je me weten dat ik Nicole slechts in de

avonden zou kunnen vinden.

II. Nicole

Meisje drink met mij een milkshake, en laat mij de tempel van

je eenvoudige blijdschap zachtjes betreden; de auto's blijven bui-

ten, en de liftboys en de plastics, en ook professor Hahn mag er

niet komen; schemerig verkeren onder hoge tempelgewelven als

een wijze priester. In de verte nemen de knapen het gouden

offergerei, straks zal het H o s i a n n a h klinken.

249

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1958

Studentenalmanak | 378 Pagina's

Studentenalmanak 1958 - pagina 268

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1958

Studentenalmanak | 378 Pagina's