Studentenalmanak 1958 - pagina 271

Het moet nu eeuwen later zijn en misschien is het dag geweest.

Meisje, ik wil je zoeken . . .

Links is er een kille brij, ik pers het langzaam uit mijn vuist en

hef mijn hand tegen de gedoofde hemel, de zwarte modder glan-

zend in het koele licht tot wonderlijke deformatie.

Mijn voeten kan ik niet bewegen of misschien lig je ook wel rechts

van mij . . . De koude is niet waar, iets is er dat mij langzaam

gloeien doet tot witte as.

IV. . . . Maar voor zichzelf vond hij geen hulp,

die bij hem paste.

Nu heb ik rondgetast. Ik weet het nu. O Heer gij ziet het van

uw verre hoge troon, dat ik mij nooit zal oprichten en Heer dat

ik de stompen met modder heb bevuild. De nacht staat altijd als

een helm over mij heen maar morgen zal het dag zijn en lieve

je zult mij opnemen en dragen op je beide armen naar waar -

En een tempel zag ik in haar niet, want de Here God, de Almach-

tige, is haar tempel, en het Lam. En de stad heeft de zon en de

maan niet van node, dat die haar beschijnen, want de heerlijk-

heid Gods verlicht haar en haar lamp is het Lam.

\

252

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen