Studentenalmanak 1958 - pagina 244

„ O n h e i m e l i j k is het leven' Maar wat geeft het, dat ik t w i n t i g jaar lang daar

in de Siberische ertsmijnen met de hamer kloppen zal — dat verschrikt mij nu

met meer' Ik vrees heel wat anders en dat is mijn enige grote angst, ik vrees

en ben bezorgd, dat de in mij opgestane mens mij weer verlaten zal'

Men kan ook daar in de ertsmijnen onder de aarde in zo'n dwangarbeider

en moordenaar naast zich een menselijk hart vinden en men kan hem daar

nadertreden, want ook daar kan men leven, heven en lijden In deze dwang-

arbeider kan men immers het bevroren hart weer t o t leven wekken, jarenlang

kan men hem verzorgen en eenmaal zal men de ziel uit het donkere hol t o t het

licht omhoogtrekken en dan zal hij reeds een veredeld mens zijn, een mens

met de zienswijze van een martelaar

Ja, zo kan men engelen weer op doen staan en helden weer t o t leven w e k k e n '

En zo zijn er toch zo velen daar onder de aarde, honderden, en w i j allen hebben

schuld voor hen' Waarom droomde ik toen van het ,,kindeken", waarom |uist

op dat ogenblik? ,.Waarom is het kindeken a r m ' " Dat was een openbaring

op dat ogenblik voor het ,,kindeken" zal ik gaan' Want allen zijn voor alle

schuldig! Overal zijn er zulke ,kmderkens", want er zijn toch alleen maar kleine

en grote kinderen A l l e n zijn zo een ,,kindeken" En zo ga ik dan voor allen,

want er moet toch ergens iemand zijn, die voor allen gaat' Ik heb mijn vader

niet gedood, maar ik moet gaan Ik neem het op mij i Dat alles is mij eerst hier

opgegaan hier tussen de naakte wanden Maar er zijn er daar toch zovelen,

bij honderden zijn ze daar onder de aarde en allen hebben zij een houweel m

de hand O ja, ik weet het, w i j zullen m de ketenen gaan, en w i j zullen geen

vrije w i l meer hebben, maar daar in onze grote ellende zullen w i j opnieuw

t o t vreugde herrijzen, t o t vreugde, want zonder vreugde is het de mens on-

mogelijk om te leven, even zo min als God zonder haar kan zijn, want God

geeft de vreugde, dat is Z i j n grote Privilegium God, mijn God, verzucht de

mens m het gebed' Hoe zou ik dan daar onder de aarde zonder God kunnen

leven ' Rakitin liegt wanneer men God van de aarde verdrijft, dan zullen w i j ,

daar onder de aarde Hem w e l k o m heten' Voor een onderaardse dwangarbeider

IS het onmogelijk om zonder God uit t e komen Veel onmogelijker dan voor

een niet-dwangarbeider En dan zullen w i j onderaardse veroordeelden daar

in de Siberische schachten uit de ingewanden van de aarde een tragische hymne

van onze God zingen, van onder de aarde omhoog naar onze God, bij Wien de

vreugde is' Ach, leve God, en leve Z i j n vreugde' G o d ' Ik heb U l i e f "

Dimitn gaat naar Sibene om een kindje, dat huilde m de kou

HIJ moet iets doen om dat huilen te doen ophouden, om het te

verzoenen

Later staat Aljosja met een groep kinderen om het graf van een

jongen, die ze vroeger zo onbarmhartig geplaagd hebben Dan

zegt hij

,,Hier bij llusjas steen nemen wij afsche d van elkaar Laten w i j afspreken in

de eerste plaats nooit llusja te vergeten en ook elkaar niet En wat er later ook

met ons gebeuren moge, laten w i j , als w i j over t w i n t i g jaar elkaar weer ont-

moeten, denken aan de dag van de begrafenis van de arme jongen, die w i j vroeger

vervolgd hebben en met stenen gegooid en die w i j later liefkregen ."

227

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen