Studentenalmanak 1959 - pagina 257

2

de lucht is aan vallende ziekte gestorven

honden van onlust stuiven voorbij

het water heeft zich versmaakt en bedorven

verspeelt het de vissen van morgen en mij

het holst van de dag is zerend ontstoken

het spitsuur is billijk geveld

de nacht van ontluister is ontbroken

in klimaks van breekbaar geweld

de velden beklemmen tussen hun wegen omdat

het zo anders verliep maar nog wordt het slot

woord der schepping verzwegen voor wie het verschiep

het spel van verlossing lijkt nu verloren

de dood zet zich zelf op een kier voor het

woord in een kind en een koning geboren

3

verstolen zit de oude stad te waken

haar poorten spreken binnensmonds

een jongste dag vereenzaamt op de daken

en sluit de gevels in een godsverbond

de zon schuift vogels van de bomen

zij telt de opgang van weleer

Jeruzalem is tot wei-licht gekomen

de nacht doet het niet meer

de aarde geeft spelonk gekrompen

het daglicht aan het leven weer

het heeft een lichaam opgezonden

de hemel sluit zich weer en 't laatste

woord verlengt zich onomwonden tot

teken van de laatste levensheer

d. j . h.

(buiten mededinging ingezonden)

239

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen