Studentenalmanak 1959 - pagina 240

Hij leeft niet op leuzen en slogans. In de menselijke verhou-

dingen kent hij de ander in de voorlopigheid van het mens-zijn,

in de solidariteit van de onvolkomenheid. Hij is daarom bereid

tot begrip, geduld, vergeving en tot de oefening in het partner-

schap. Het kind vormt mens en samenleving naar zijn droom

en zal pas door veel ervaring heen tot een volwassen verhouding

kunnen rijpen.

2.

Er is alle reden om intussen bij Paulus' woord vraagtekens te zetten,

evenals bij de nette puntjes van onderscheiding tussen kind en vol-

wassene, die we opstelden. Wanneer houdt de onvolwassenheid,

het kind-zijn op? Of houdt het nooit helemaal op? Wanneer is de

mens volwassen? Of wordt hij dat nooit helemaal? Misschien was

dat in de Joodse samenleving van Paulus minder problematisch dan

bij ons. Men huwde jong en vond jong zijn arbeid. Zeker, men

wist er van, dat geestelijke rijpheid een lange weg vergt. De

,,ouden" waren in die samenleving geen last van onproduktieve,

nutteloze verzorgingsobjekten. De ,,ouden" waren geëerd. Een

rabbi mocht niet optreden vóór zijn dertigste jaar. Maar daarvóór

had hij zijn handwerk en was hij getrouwd. In zekere zin — al

moet dit ,,in zekere zin" wel stevig onderstreept worden — een

werkstudent en een studentenhuwelijk. Er zijn nog vormen van

samenleving, waar de weg van het kind-zijn naar de volwassenheid

zonder te grote schokken verloopt. Waar de lichamelijke, ver-

standelijke en maatschappelijke rijpheid niet zo ver uit elkaar ge-

rukt zijn, dat het problemen oplevert. Moeilijk worden de dingen

in een maatschappij, waar alles zó gekompliceerd is geworden,

dat we tegen zo'n beeld van Paulus aankijken met een gevoel van:

was het maar zo eenvoudig. Zonder te streven naar volledigheid

wil ik deze verwarde gekompliceerdheid aanduiden in de volgende

notities:

a. De weg van kind-zijn naar volwassen-zijn wordt bij ons bijzonder

gerekt. Het kind-zijn wordt lang aangehouden. Terwijl we in

onze demokratie op ons 23e levensjaar geacht worden mon-

dige staatsburgers te zijn, worden we in amusement, geïllu-

streerd tijdschrift, film en televisie goeddeels aangeslagen als

onmondigen.

Voor beroepen in de intellektuele sfeer is er een grote afstand

tussen lichamelijke en verstandelijke rijpheid en maatschap-

224

j

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen