Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1959 - pagina 264

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1959 - pagina 264

2 minuten leestijd

laatste, het is het eerste, het is het enige, jij, jij.. . kijk, je benen

worden bruin van de zomer, zo mooi . . . Hij begon te snikken

en streelde ze, lange benen, koel als bloemen, in enkele ogen-

blikken kuis en ingetogen geworden. Doe dicht, zei hij tegen

haar ogen die recht in de zon keken, doe dicht of moet je soms

ook nog blind worden?

De kleine schoften kwamen naderbij, nieuwsgierig als apen als

kinderen — hij waarschuwde met de vinger: waag het eens,

lummels, tuig, schoftenpak. Ze werden een stukje groter weer.

Stiekum groeien, hè! riep hij. Ze stoven weg en gingen achter

een duin staan stampen. Stilte! riep hij, oe! Ze werden ogen-

blikkelijk stil.

Waarom ben je gevallen, suffie? Hij keek naar een krekel die aan

een helmspriet op en neer wiegde voor zijn gezicht. Jezus at

sprinkhanen in de woestijn, hij pakte de krekel en at hem op.

Nu begon hij rond te kruipen, ving en vrat krekels. Voor haar

ook een handjevol. Haar mond met de glanzende tanden er in

stond een beetje open. Hier, een lekker hapje kluizenaarsvoer,

hap, daar gaat vader, daar gaat moeder, hap, daar oma, tante, zus,

hap. Hij stopte ze in haar mond, eet maar, liefje, Jezus heeft ze

ook gegeten en is er niet van dood gegaan. Ze at niet. Hij peu-

terde ze weer naar buiten en legde ze in haar hand die hij naar

zijn hemdopening bracht. Leuk hoor! en hij schudde zijn hemd

uit, leuke grapjas, viespeuk. Ze lachte niet.

Hij stond op en keek nog eens naar haar benen die lekker bruin

lagen te bakken, maar hij snikte er niet meer om. Hij ging weg,

moest ze maar geen sprinkhanen in zijn hemd gooien . . . slui-

pen, sluipen . . . Als ze hem straks achterop kwam zou hij (boe!)

te voorschijn springen.

v.T.

246

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 januari 1959

Studentenalmanak | 372 Pagina's

Studentenalmanak 1959 - pagina 264

Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 januari 1959

Studentenalmanak | 372 Pagina's