Studentenalmanak 1961 - pagina 234

/

Als ze ergens geacht werden aanwezig te zijn kwamen ze soms wel, vaak

niet; ze deden soms wel, wat hun opgedragen werd, dikwijls ook niet. Het is

bijzonder jammer, dat ook de oratorische verenigingen hun taak in dezen

niet beter verstaan. Een goede vereniging immers moet zorgen, dat zij

ook haar jongste leden opvoedt. E n wie kan spreken over opvoeding,

zonder daarbij onmiddellijk aan de groentijd te denken? Het novitiaat

bracht ons 79 aspirant-leden, die op 30 september allen hun eigen plaats

wisten te veroveren. Sommigen van hen mochten zelfs de grondslag leggen

voor een nieuwe oratorische vereniging, M.A.U.P.E.R.T.U.U.S., de

tiende onzer Vereniging, waaruit bUjkt, dat er in 30 jaar veel kan groeien.

Het is immers dertig jaar geleden, dat de Oratorische Vereeniging

P.A.L.L.A.S. werd opgericht, en dat zij dit op grootse wijze herdacht

bemerkte het bestuur, toen het naar het Amstelhotel toog, om aldaar het

lustrerend bestuur geluk te wensen.

Werd er in vroegere verslagen altijd een alinea gewijd aan de moeilijkheden,

die men had met het zoeken naar een Clubgebouw, de Vereniging waardig,

in dit verslag zal helaas een relaas van de problemen rond de club

M.A.N.S.I.O. niet kunnen ontbreken. Dat dit een donkergrijze bladzijde

is, zal niemand, die dit jaar meegeleefd heeft, verbazen. Op raadselachtige

wijze slaagde het clubbestuur er niet in om M.A.N.S.I.O. het centrum der

vereniging te maken. Misschien waren de stofvlokken en het gebrek aan

clubattributen voor een groot deel hier debet aan. Toch waren er ver-

scheidene gelegenheden, dat men zich ervan kan overtuigen, dat de club

alleszins een bezoek waard is. Tijdens een dergeüjke situatie werd de club-

dies gevierd, waaruit toch wel bleek, dat de club het kloppend hart van de

Vereniging kan zijn. Zo kwamen op 6 mei de dames der hoogleraren op de

thé, hen aangeboden door Uw bestuur, in samenwerking met de besturen

der oratorische verenigingen. Dat de conversatie geanimeerd gevoerd

werd, en dat in deze gesprekken de rode loper, het geschenk, dat deze

dames meebrachten, soms de stoplap was, zult U zich kunnen voorstellen

ofwel herinneren. De Ereleden onze Vereniging wisten —vanzelfsprekend

met kennis van zaken — ons nog een cadeau te geven tijdens de thé.

Hierdoor en door andere, minder concrete gestes voelt Uw bestuur het

nog immer zo, dat het in het algemeen een eer is om ereleden te mogen

hebben, maar dat wij toch wel zeer gelukkig te prijzen zijn met onze Ere-

leden. Wij waren dan ook zeer verheugd, toen wij een bezoek konden

brengen aan Mevrouw en Mijnheer Verdam.

220

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen