Studentenalmanak 1961 - pagina 149

regelen genomen om tot de oprichting van een dergeHjke stichting te

geraken. Grote dank is de Senaat hierbij verschuldigd aan Mr. G. J.

Leibbrandt, die de statuten voor de Stichting „Conferentiefonds ten bate

van de Studenten aan de V.U." heeft geconcipieerd. Juist één dezer dagen

is de stichtingsacte der stichting gepasseerd.

Het vierde hoofdpunt uit het Senaatsbeleid kreeg bijzondere aandacht.

Herhaaldelijk werd de grondslag van Corps of Universiteit ter discussie

gesteld. Men denke aan de Corpsvergadering van i februari, waar een

motie aan de orde kwam, die een verandering van de grondslag van ons

Corps, de Gereformeerde beginselen, wenste in de richting van de formule

van de Wereldraad van Kerken. Men denke aan de Corpsvergadering

waar Prof. Kraemer sprak, men denke aan de artikelen van Overdulve

in Pharetra.

Ik geloof dat dit alles niet incidenteel is, maar nauw samenhangt met de

sfeer van het studentenleven aan de V.U., een studentenleven dat door een

varium in de Almanak van 1959 omschreven wordt als een leven waarin je

niet eens bereid hoeft te sjjn tot geestelijk verweer. Mijn ervaring is dat het

milieu aan de V.U. vaak te benauwd is en soms zelfs steriliserend werkt.

Naar mijn mening krijgt het geloof pas reële inhoud en verdieping door

confrontatie met andere opvattingen en discussie met andersdenkenden,

de zg. choc des opinions. Wij missen de mogelijkheden daartoe aan de Vrije

Universiteit geheel. Als gevolg hiervan treedt het zg. vanzelfsprekendheids-

geloof, waarvan geen enkele kracht uitgaat. Het Corps zal de komende

jaren veel meer extravert moeten optreden om aldus een verstikkend

conformisme te vermijden.

Doch deze problematiek heeft ook een geheel andere zijde. Ik moge om

dit duidelijk te maken een gedeelte citeren uit een artikel dat iemand die

zeer verontrust is over de gang van zaken, mij toezond en dat op voor-

treffelijke wijze mijn mening vertolkt.

„Ons bestaan is een vicieuze cirkel. De enorme krachten welke juist in en

door het studentenleven vrijkomen liggen verlamd. De resultaten van

onze (veelal nachtelijke) worsteling om Het Ideaal worden verpletterd

door de negatieve houding en tegenwerking van buitenaf. Waar zijn ze

gebleven, de enthousiaste studenten van weleer? Ze zijn afgestudeerd en

hebben Het Ideaal vergeten en verloochend. Ze hebben de knie gebogen

voor het sudderend conservatisme.

^ßJ

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen