Studentenalmanak 1961 - pagina 279

Bij de City-bioscoop stond een vrouw in een bontmantel. Zij rookte een

sigaret. Ik kon haar ruiken: poeder, parfum, amerikaanse tabak, bed.

Kees bleef bij haar staan.

„Het mag hier niet," zei hij. „Je kunt beter weggaan. Er komt hier vaak

politie langs."

De vrouw lachte. Zij legde een hand op zijn arm.

,,Dat hangt dan van jou af. Het is vlakbij. Je vriend wil ook wel mee."

„ N e e , " zei hij, „ik ga niet met je mee. Maar je kunt echter beter weggaan.

Je vindt nog wel iemand bij de Jacobikerk."

Zij sloot haar ogen met de berusting van iemand die mooie wimpers heeft.

Toen ik even later omkeek was zij verdwenen.

„ H e t is vreemd," zei Kees, „maar het is nu zo goed als zeker dat zij iemand

vindt bij de Jacobikerk. Ja, ja, ik ben er zeker van. Er is iets met mij

aan de hand dat ik niet begrijp. Heb je dat gelezen van die jongens die

vogels stalen uit volières ?"

„ J a , " zei ik, ,,een leuk bericht. Er zijn weinig jongens meer die een zwak

hebben voor vogels."

„Het heeft me ook wel moeite gekost," zei hij.

„Wat!" riep ik verbaasd.

„Eerst hebben ze er al hun zakgeld tegen aan gesmeten. Verder had ik

zelf niet willen gaan. Maar ze waren niet meer te houden."

O p de Wittevrouwenbrug bleven we staan. Het water lag roerloos en zwart

aan onze voeten en stonk. Rechts stonden op de kade zwijgende bomen

ten hemel. Links rees de muur van de gevangenis uit het water op. Verder

op, in de bocht van de singel werden staketsels op het terrein van de

gasfabriek griUig verlicht door de vuren die de nachtploeg brandende

hield.

O p de voorgrond waren waterratten druk in de weer.

„ E e n ideaal decor voor een thriller," zei ik.

Kees knikte. Hij stond te fluiten. Handen in de zakken. Ik vroeg me af

wat er in hem omging. De verantwoordeHjkheid moet niet te dragen zijn,

dacht ik, zij zal hem boven het hoofd groeien en verpletteren. Hij kent

de reikwijdte van zijn geringste daden niet meer. Het moet verschrikkelijk

zijn.

Plotsehng brak de melodie af. Kees keek gespannen naar de gevangenis.

Op de muur zat een man. Hij liet een touw neer en gleed snel naar beneden.

Begeleid door zachte applausgeluidjes van het water waadde en zwom hij

26}

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen