Studentenalmanak 1961 - pagina 49

aan de V.U. vervuld. Het dubbele professoraat kostte hem veel tijd en

inspanning. Door zijn vroegere functies had hij reeds op vijfenzestigjarige

leeftijd recht op pensioen. En toen in de cursus '57-'58 de beide hoog-

leraarschappen hem te zwaar werden, ging hij met pensioen. Hij verliet

Leiden, maar omdat wij aan de V.U. hem nog niet graag wilden missen

en omdat hij niet in Leiden met pensioen kon gaan en aan de V.U. aan-

blijven, kreeg hij als gepensioneerde aan de V.U. een leeropdracht in

precies dezelfde vakken, die hij tot dusver doceerde: de paedagogische

psychologie en de geschiedenis van de nieuwere psychologie. Daarmee

bleef practisch aan de V.U. alles, zoals het tot dusver geweest was: Kuypers

woonde de faculteitsvergaderingen bij en hij nam tentamens en examens

af als steeds.

Het wetenschappelijk oeuvre van Kuypers is niet zeer groot. In de dertiger

jaren schreef hij geregeld artikelen in het Paedagogisch tijdschrift voor het

christelijk onderwijs. Na zijn dissertatie publiceerde hij zijn boek „De ziel

van het kind", dat inmiddels verschillende herdrukken beleefde. In die

jaren zette hij zich ook aan de bewerking van Bavinck's „Inleiding in de

zielkunde", waarvan hij de tweede druk verzorgde. Later verscheen van

dit boek een derde druk, die door zijn arbeid vrijwel een geheel nieuwe

gestalte kreeg.

Als man van wetenschap had Kuypers in het bijzonder de gave van het

op de hoogte zijn van de verschijnselen op zijn vakgebied. Hij kende,

ik durf dat gerust te zeggen, de geschiedenis van de psychologie van de

laatste honderdvijftig jaar als weinig anderen en hoogstwaarschijnlijk was

er niemand in Nederland, die zo goed op de hoogte was met de publicaties

op psychologisch terrein van de laatste dertig jaar als hij. Je kon practisch

geen boek van enige betekenis noemen, dat Kuypers niet kende. En hij

wist op onderhoudende en gedegen wijze zijn studenten in te leiden in

de gedachtenwereld van onderscheiden psychologen en paedagogen. Hij

Zag de grote lijnen, maar waar nodig had hij ook een bijzondere zin voor

de details en wist hij met grote acribi te onderscheiden en te verbinden.

Zijn studenten hebben zeer veel van hem geleerd. De soms wat strak

schijnende, maar in wezen zeer gemoedelijke manier, waarop hij èn op

coUege èn op tentamens en examens optrad en de harteHjkheid van zijn

persoon bij elk contact met zijn leerlingen, maakten hem werkelijk bemind.

Kuypers heeft weinig redevoeringen gehouden, weinig gesproken op

vergaderingen. Hij was niet een veelspreker; maar hij was wel een „binnen-

4t

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen