Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1962 - pagina 151

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1962 - pagina 151

2 minuten leestijd

BOUWE D E JONG

Een ,,in memoriam" schrijven is geen gemakkelijke zaak, maar zeer zeker

niet, wanneer men net uit de verdoving van de toegebrachte slag begint

te ontwaken. Toen gisteren het bange vermoeden zekerheid werd, dat

we door de vreselijke spoorwegramp Bouwe voor altijd hadden verloren,

hebben we ons niet dadelijk kunnen voorstellen, wat dat eigenlijk be-

tekende en ook nu de pijn begint te steken, zijn we n o g niet tot het vol-

ledig besef van het verlies gekomen.

Zijn karakter was een heerlijke gave der natuur, rond, gezond-robuust,

humoristisch, hartelijk en altijd voor anderen klaarstaand.

Veel vrienden bezat hij en voor velen heeft hij werkelijk iets betekend;

zij vonden in hem een persoonlijkheid waar een volstrekt ongedwongen

rust en autoriteit van uitging en bij wie zij te rade konden gaan, iemand,

die in de echte zin een vriend kon zijn.

Tegenspoed is hem niet bespaard gebleven, maar een grote geestelijke

kracht en reserve maakten het hem mogelijk, zich altijd weer op te richten.

Hij bleef, ondanks alles, opgeruimd en levensblij, terwijl hij intussen dank zij

zijn tegenslagen in hoogte en vooral in diepte groeide. We verliezen in hem

een spontaan levenskunstenaar, iemand die waarlijk ,,Leitbild" kon zijn.

God nam hem weg. Maar staat daarbij niet die andere uitspraak: hij wan-

delde met God? Er zijn — gelukkig — vele wijzen, om met God te wan-

delen en ik geloof te mogen zeggen, dat hij dat deed op zijn karakteris-

tieke manier. Het is heerlijk, om daarvan in iemands leven iets te zien

doorstralen, iets — al is het maar iets — transparant te zien worden van

deze grote menselijke mogelijkheid van het goddelijke leven. Daaruit

putten wij tenslotte ook het vermogen, al is het bijzonder hard, om hem

getroost ten grave te dragen; hij blijft in ons leven,

lo januari 1962.

149

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1962

Studentenalmanak | 436 Pagina's

Studentenalmanak 1962 - pagina 151

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1962

Studentenalmanak | 436 Pagina's