Studentenalmanak 1962 - pagina 145

PROF. MR. P. S. G E R B R A N D Y

Ter herdenking van Professor Gerbrandy slechts enige contouren. De

gehele persoon te tekenen gaat de pen van één te boven. N o g een enkele

persoonlijke herinnering. E n allereerst een verwijzing: ten voeten uit is

hij getekend in wat Van KlefFens, Fortman en Diepenhorst over hem in

het herdenkingsnummer van A.R. Staatkunde gaven.

Als hoogleraar uiterst scherpzinnig in de juridische analyse, en tegeUjk

altijd grijpend naar de centrale vragen achter het detail: ieder jurist zal

toestemmen dat het een kunst is om bij een technische behandeling van

een onderdeel der verjaring verband te leggen met Eugen Ehrlich en met

Ripert's La regle morale. Scherp, en toch mild tegen zijn studenten. Hoe

nam hij het met royale humor toen ik, eens veroordeeld om het vonnis in

zijn bekende collegerechtbank te schrijven, kans gezien had met een on-

beduidend niet-ontvankelijkheidje om de zorgvuldig opgebouwde rechts-

kwestie heen te zeilen.

Het meest contact had ik met Gerbrandy als mijn promotor, welk werk

hij niet liet afbreken door zijn ministerschap. Hij, die zo op vrijheid stond,

liet de promovendus de zijne en waardeerde critische instelling en afwij-

kende mening. Het „Wat je daar nu weer geschreven h e b t . . ." maakte

vaak na enkele minuten plaats voor een „ H o u maar o p ; ik hoor dat je het

verdedigen k u n t " en dan trad zijn eigen mening terug.

Eenvoudig was Gerbrandy, doodgewoon. Weinig ministers zullen hun

promovendus schrijven: „ik zal U later hopelijk confidentieel kunnen

mededelen, welke mijn hoofd overwegingen waren, om tijdelijk de Uni-

versiteit vaarwel te zeggen."

Koppig als weinig Friezen was hij wars van elk gareel. Steigerend tegen

alles wat hij als gedwongen of gekunsteld voelde, botste hij met name

in het politieke leven vaak, ook onnodig. Te veel werd zijn verhouding

tot Colijn eerst, tot Schouten later daardoor bepaald. Personen die ook

voor niets uit de weg gingen maar iets minder parkeerden op gevoelige

tenen.

Of zijn optreden als Minister op dat moment juist was, is nooit meer onder-

zocht, en terecht niet, want het is niet los te denken van al wat daarna is

gevolgd, al werd het toen in z'n gevolgen waarschijnlijk ook door Ger-

brandy niet doorzien.

Die oorlogstijd. Door weinigen werd Gerbrandy persoonlijk gekend;

door zeer velen werd hii over de engelse zender beluisterd; voor allen was

hij een begrip. Alleen al de intonatie van het woord: „Landgenoten",

143

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen