Studentenalmanak 1962 - pagina 61

volger van Pos, , de brillante P o s " zegt ieder bijna automatisch en terecht.

Pos interpreteerde postklassieke teksten, maar gaf daarnaast theoretische,

beschouwingen van min of meer, meestal meer, wijsgerige aard, waarvan

vooral zijn college over hermeneutiek in de herinnering van velen onzer

voortleeft. Sizoo heeft terecht geen poging gedaan om hem in zijn me-

thode te volgen. Hij wist, wat hij niet kon; maar even goed bezat hij het

gerechtvaardigde bewustzijn, dat hij bepaalde aspecten van de studie

beter tot hun recht kon laten komen dan zijn grote voorganger. En ook

tegenover zijn naaste collega heeft hij zijn plaats weten te bepalen. Dat

was Woltjer, een man van een ongemene eruditie en een fabelachtige

scherpzinnigheid, maar beslist niet een gemakkelijke collega proximus.

Sizoo is rustig de weg ingeslagen, die hem de juiste leek, en hij heeft

met Woltjer harmonisch kunnen omgaan en samenwerken.

Zijn colleges zijn door zijn studenten steeds zeer op prijs gesteld. Geen

wonder: hij was rustig, hij was helder en hij paste zich gemakkelijk en

zonder pose aan bij het niveau van jeugdige hoorders. De al vaker ge-

noemde aandacht voor het concrete detail was in zijn onderwijs een groot

voordeel. In de beoordeling van de prestaties der studenten is hij zeer

mild geweest, en zijn belangstelling in hun particuliere leven, die voort-

duurde, wanneer zij de universiteit hadden verlaten, versterkte de ge-

negenheid, die ze voor hem koesterden. Hij heeft velen mogen promo-

veren; en het is een grote voldoening voor hem geweest, dat hij twee

van zijn leerlingen in de engere zin van het woord naast zich in de facul-

teit heeft mogen zien. Toen ik zelf in 1955 optrad, heb ik in hem een

collega proximus en major gevonden, zoals ik geen betere had kunnen

dromen. Ik kan daar niet over vertellen, omdat er niets over te vertellen

valt: gelukkige volken hebben geen geschiedenis, heet het, en in de om-

gang met Sizoo weet ik geen saillante punten: het is een van begin tot

eind ononderbroken vertrouwelijkheid en hartelijkheid geweest, waar-

van ik alleen kan zeggen, dat ik er innig dankbaar voor ben.

Dat in de senaat en faculteit zijn oordeel met aandacht aangehoord werd,

spreekt van zelf. Wat hij zei, was weloverwogen en ter zake. Van zijn

wijsheid waren allen overtuigd.

En hiermee ben ik op het punt, waarop ik moet trachten iets te zeggen

over Sizoo als mens. U zult wel willen geloven, dat dit gebeurt met de

schroom, die hier past; maar toch ook niet zonder enige blijdschap, omdat

ik mag proberen iets onder woorden te brengen van wat ons in hem zo

geboeid en aangetrokken heeft.

Als het goed is, bestaat er een meer dan uiterlijke relatie tussen een mens

en het studievak, dat hij kiest. Een relatie; dat wil dus zeggen, dat er

twee kanten zijn; want hoe iemand is, bepaalt mede zijn keus, maar om-

/7

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen