Studentenalmanak 1963 - pagina 187

het kleine jaarverslag van W a n d a

Met een kwieke sprong v/lp ik van het ene jaar in het andere, dat doe ik zomaar. En

als vanzelf gaan mijn gedachten t e r u g naar die ene grote gebeurtenis van d i t jaar; het

was een goede dag en het sneeuwde bitter. Het beest in mij liet zich horen. Dat is nu

natuurlijk allemaal al lang geleden, maar het haakt zich vast: je kunt het niet van je

afschudden, je blijft het met je ronddragen, i k geef t o e dat ik er nog vaak aan denk.

En dan w i l die brede, triomfantelijke lach wel eens op mijn gezicht verschijnen, en ik

heb het goed.

Ik heb het gevoel dat er zich een warm kinderhandje op mijn schouders legt en dat

ik mij dan omdraai en t e doen heb met twee heldere kijkers, maar ik heb het mis.

Er ligt geen kinderhandje op mijn schouders. Z e k e r zal ik hierover spreken met

Jacoba.

In juni w e r d het hoofd van Frank zichtbaar achter de gordijnen; hij stak het juichend

door het raam. Z o ontmoeten de fijnzinnigen elkaar. Leo probeerde nog voorzichtig

,,Hoor je mijn stem door de bergen?", maar hij kon weggaan.

In de herfstmaanden w e r d ik g r i m m i g ; ik morste mijn tanden op de tapijten. Mijn

liederen, gezongen met sterke stem, deden de omstanders verstijven; soms steeg er

rook op uit mijn hoofd. ,,Wil je mijn duimen zien?", vroeg ik dan, ,,Kom op, w i l je

mijn duimen zien?", maar tegen december was het over.

Ik zit als een verstilde kerstbal voor het raam en heb gezegd.

Wanda

185

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen