Studentenalmanak 1963 - pagina 327

OUDE HEER Ja, ja. (hij lacht). Maar ik kwam toch iets doen . . . o ja, ik moet

even daar heen. Dag meneer, (hij zet zijn glas naast Henk op de bar en drukt

Henk de hand) Vrijman. Haar vader was een zeer wijs man. Hij had nog het

besef van het oude Europa, van dat wij Europeanen zijn... (Henk reikt

het meisje een pils over). Hij was trouwens een goede vriend van me, ja, een

zeer goede vriend (mompelend loopt de oude heer verder en gaat rechts af).

(Het meisje strijkt over haar voorhoofd. Ze heeft hoofdpijn gekregen en zoekt

m haar tas naar aspinne).

MEISJE Wat kwam je hier eigenlijk doen, vanavond?

HENK Niks. Gewoon. Zomaar, 'k Heb vrij tot twaalf uur. Er speelt een bandje.

Mambo Italiano. (Het meisje slikt de aspirine. Henk met een zucht): En ze

zullen ter ere van het feest ook wel de hele avond mousserende chianti hebben

gedronken. - Voel je je niet lekker?

MEISJE Jawel. (Ze steekt haar tong een klein beetje uit). Pepermunt.

HENK O. Niet lekker, he, bij pils. (Het meisje kijkt hem somber dreigend aan).

Hoi, op je . . . (zet het glas neer, zonder overgang) Waarom ben jij hier van-

avond? (Het meisje blijft hem zo aankijken. Voorzichtig informeert hij verder).

Zomaar, net als ik? (hetzelfde, Henk zacht) Ben je boos? (Het meisje knikt

bijna onmerkbaar ja) Op mij? (Het meisje haalt heel licht haar schouders op).

(Henk streelt haar hand, maar ineens trekt ze die terug en blijft met dezelfde

sombere blik voor zich kijken. Plotseling barst in een café er naast hoempa-

hoempamuziek los, en men hoort dikke, dronken vrouwen dansen met jolige

mannen, terwijl er veel gegild, in de handen geklapt en op de vloer gestampt

wordt. Henk en het meisje blijven voor zich kijken).

Zij hebben feest hiernaast. - Wij niet (het meisje glimlacht). Wij zijn boos.

(Het meisje legt haar hand weer terug. Ze lacht. Henk grijpt haar hand. Hij

blaast er op.) Ga je straks mee naar de Drie Torens? Ik kan erg mooi spelen!

Ja! (Het meisje knikt). Ik zal de tijgei laten optreden! - Zullen we gaan?

(Het meisje knikt weer. Ze wipt van de kruk en draait zich om. Ze blijft staan.

Vanuit de (onzichtbare) hoek van het café khnt een stem; „Lucie!" Haar

gezicht vertrekt in een angstige, nerveuze blik. Ze kijkt nog éénmaal om naar

Henk, dan draait ze zich weer om):

MEISJE O . . . Jimmy!

(Ze rent weg. Henk staat verbijsterd - en het dringt tot hem door. Dwars

32 T

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen