Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1963 - pagina 294

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1963 - pagina 294

2 minuten leestijd

/

/

De kleine opstand van meneer Krans

(bekroond)

Het meisje luisterde naar het gonzen van zijn stem. Hij lag naast haar op de

bank en zijn hand liep over haar arm naar boven. Daar streelde hij even haar

schouder en gleed toen, langs waar hij het bandje van haar bustehouder voelde,

omlaag naar haar borst. Het meisje had een zwarte jumper aan en ze lachte

voorzichtig tegen hem. De jongen trok haar naar zich toe en kuste haar eer-

biedig. Toen bleven ze even liggen, met hun voorhoofden en hun neuzen tegen

elkaar.

— De chef zei vanmorgen dat ik mijn haar moest laten knippen, zei de jongen.

Het meisje zei niets en wreef haar neus tegen de zijne. Heel stil. Het gonzen

van zijn stem in haar oren:

— Laatst zei hij ook, dat hij graag zou zien dat ik een normaal colbertjasje

droeg . . . Ze hebben vaak wat op me aan te merken . . . Ik loop er helemaal

tussen uit, zeggen ze.

Het meisje streelde zijn arm. Ze ging rechtop zitten en keek met lege ogen.

Achter haar praatte de jongen:

— Misschien hebben ze wel gelijk. Zij zijn allemaal zo . . . zeker . .., ze bestaan

zo onweerlegbaar.. . Als ze praten, bouwen ze met hun handen robuste

torens in de lucht. Als ze lopen zijn hun voetstappen als blokken vers hout:

je kunt ze voelen en ruiken. En zijzelf, ze zijn, ontwijfelbaar, en ze zijn gelukkig.

— A c h , . . . zei het meisje en ze zoende hem. Het topje van haar tong raakte

even aan zijn tanden. Ze voelde zijn armen steviger om zich heen. Hij bestaat,

dacht ze en ze legde zich helemaal tegen hem aan. Hij kwam met zijn tong

naar binnen en ze dreef op een zee. Ze voelde alleen nog maar golven, ze

klampte zich aan hem vast. Niets bestaat, dacht ze.

Het kleine meisje stond uit het raam te kijken. Ze woonde op een bovenhuis

en door het raam van de achterkamer kon ze in de binnentuin kijken. Het

288

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1963

Studentenalmanak | 482 Pagina's

Studentenalmanak 1963 - pagina 294

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1963

Studentenalmanak | 482 Pagina's