Studentenalmanak 1963 - pagina 52

/ /

zag, noch een vurig bestrijder van dit of dat, geen ingezonden stukken

schrijver. Op de laatste openbare vergadering van het Convent van de

Anti-Revolutionaire Partij zei hij, tot de zwijgers te behoren.

Nadat hij de H.B.S. in Assen had doorlopen, studeerde Van Dijk Indologie

in Leiden, waarna hij bestuursambtenaar in het voormalige Nederlands-

Indië werd. Deze studie en zijn verblijf aldaar hebben een onuitwisbaar

stempel gedrukt op zijn leven. Met grote eerbied sprak hij over zijn leer-

meester De Josselin de Jong en zijn verknochtheid aan Leiden bleef ons niet

verborgen. Dit en zijn verblijf in Indonesië legden de grondslag voor zijn

sociale en sociologische belangstelling.

In de oorlog nam de bezetter hem als gijzelaar gevangen. Na de oorlog be-

noemde Leiden hem tot lector in het Indonesisch staatsrecht, waarmee hij

op een ander wetenschappelijk spoor werd gerangeerd. In die tijd promo-

veerde hij ook en wel op het proefschrift „Samenleving en adatsrechtsvor-

ming". Deze studie is een synthese van wijsgerig, cultureel-anthropologisch,

juridisch en sociologisch denken. Zij bood hem de gelegenheid, de merk-

waardige structuurvervlechtingen - een verschijnsel dat door de Wijsbe-

geerte der Wetsidee helder is belicht - zoals die zich in ongedifferentieerde

of weinig gedifferentieerde samenlevingen voordoen - uitvoerig te onder-

zoeken. Toen reeds bleek ook zijn kennis van en belangstelling voor de Wijs-

begeerte der Wetsidee, waarvan hij overigens geen slaafse aanhanger was.

In zijn publicaties en colleges zijn alle bovengenoemde elementen telkens

weer terug te vinden geweest.

In 1949 kwam hij weer op een nieuw spoor: de sociologie. In dat jaar be-

noemde de V.U. hem tot hoogleraar in dit vak in het kader van de econo-

mische faculteit. Dit ook was het moment waarop hij voor de meesten van

ons wervelend in ons leven kwam. Curatoren en directeuren hadden geen

betere benoeming kunnen doen. Wel was Van Dijk aanvankelijk geen socio-

loog in de strikte zin van het woord - hij had geen opleiding als zodanig ge-

had - welke hoogleraar had dat trouwens wél in 1949? - geen publicaties op

dit terrein op zijn naam staan. Zijn aanraking met de sociologie was indi-

rect, via culturele anthropologic en wijsbegeerte. Niettemin wil ik verdedi-

gen, dat hij wél socioloog was, in hart en nieren. In zijn studie, zijn colleges

en zijn publicaties beperkte hij zich niet tot het hoge abstractieniveau van de

50

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen