Studentenalmanak 1963 - pagina 281

'n Bokkepruik is zijn baard, een valse schijn van geleerdheid.

't Baardje maakt hem niet knap, 't baardje maakt hem geen man.

iVIaar ondertussen vergeet zijn vruchtbare vrouw niet, om jaarlijks

't Huis te verrijken met kroost, Gorgo-monsters gelijk.

Vraagt gij. Natuur, waarom kan ook de historie dan niet iets verwachten?

Dié vond geen tweede erbij. Vrouwlief gelukte dat wel!

^./

Ziehier iets van Grotius' bijdrage in het gevecht met de wonderlijke „Hircus"

met de „Bok", de „Hircus Montanus": met Bockenberg. Wij hebben nog

een bijzondere reden om dit gevecht te melden. Op pag. 275 is een re-

productie afgedrukt van een jeugdige, een 18-jarige schrijver, weids gekleed,

intelligent van oogopslag en welbewust, de ganzepen in de hand. Geen afbeel-

ding die ons beter leert hoe de dichter van de Sacra in quibus Adamus Exulvaxi

1601 (Grotius werd immers in 1583 geboren) eruit heeft gezien. De identiteit

met Hugo de Groot wordt betwist; ik zou ze tegenover de deskundigein-

lichting die ik erover verkrijgen mocht 2^), in geen geval staande willen houden.

De expressie der ogen wijkt nogal af van die welke we op het portret in

het begin van dit opstel aantreffen; ook zijn de wenkbrauwen hier veel

hoger opgetrokken. Maar in verband met de grote humanistenrel tegen de

geschiedschrijver Petrus Cornelisz. Bockenberg moeten wij hier even onze

aandacht wijden aan de achterkant van de tekening. Daarop staat niet

alleen vermeld in oud, zeventiende-eeuws schrift: D. G. (of H. G.) out sijnde

iSjaer, maar bovendien staat er een heel merkwaardige bokkekop op getekend,

vreemd en onwezenlijk, met lange horens, een lange sik, lange lichaams-

beharing ^^) ! Het is toch wel een opmerkelijke coïncidentie dat dit dier zo aan

de „Hircus", de „Hircus Montanus" Petrus Bockenberg doet denken. De

Gheyn, de tekenaar van voor- en achterkant, kende Hugo de Groot sedert

1595; deze leverde hem al jarenlang fraaie gedichten voor zijn meesterlijke

gravures. Op zijn beurt leverde De Gheyn fraaie gravures voor Grotius'

meesterlijke editie van Aratus. Sedert de jeugdige Adamus Exul-dichter

28 Zie hiervóór p. 261, met n. 9.

29 Zie de reproductie op p. 279.

277

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen