Studentenalmanak 1963 - pagina 231

Mevrouw M. J. Oranje- v. d. Meulen

In juli van het afgelopen jaar overleed mevrouw M. J. Oranje-van der Meulen,

erelid van de Vereniging van Vrouwelijke Studenten aan de Vrije Universiteit.

Wij wisten allen, dat zij zeer ernstig ziek was en hoewel haar heengaan dan

ook niet onverwachts kwam, waren wij toch diep geschokt.

Zij heeft immers zeer veel betekend voor de Vereniging tijdens haar erelid-

maatschap en daarvoor. Voor haar was het niet een erefunctie zonder meer,

waaraan ze zich niets gelegen behoefde te laten liggen. Integendeel, zij was

altijd volkomen op de hoogte van het wel en wee van de Vereniging, zij had

zeer veel contact met de bestuurderen en interesseerde zich voor alles wat er

omging. Daarbij stond zij altijd klaar met goede raad en hulp, waarbij zij

zichzelf niet ontzag. Groot was het aantal mensen dat zij kende en dat zij

ook altijd voor de Vereniging wist te interesseren, als dat nodig was. Hieraan

waren zeker haar openhartigheid en spontaniteit niet vreemd.

Naast deze grote belangstelling en liefde voor de Vereniging was zij ook

vooral geinteresseerd in de persoonlijke belevenissen van ons allen. Wie haar

gekend heeft zal nooit haar warme belangstelling en ontwapenende eerlijkheid

vergeten. Zij was sprankelend, altijd bezig en gezellig. Uit een gesprek met

haar bleef altijd iets hangen, hetzij iets om over na te lachen, hetzij ook iets

waarover je nog eens dieper moest nadenken. Het was te merken, dat ze een

bewogen leven achter zich had.

De intensiteit waarmee zij leven kon had zij, geloof ik, te danken aan haar

besef van de vergankelijkheid van alles. Na haar eerste ziekteperiode, waarin

zij zich volledig verzoend had met de gedachte, dat God haar tot zich zou

nemen, had zij er moeite mee zich weer aan 't gewone leven te wennen. Door

haar geloof had zij de kracht dit opnieuw op intense wijze op te brengen.

Ook bij haar bemoeienissen met de vrouwelijke studenten had zij voor ogen,

zoals ze eens schreef, dat dezen tijdens hun Studentenperiode moesten worden

voorbereid op hun taak als getuigen van Christus in de maatschappij.

Zo is mevrouw Oranje niet alleen een legendarische figuur voor ons geworden,

maar vooral ook een voorbeeld, waarvoor wij dankbaar blijven.

C. A. W.

229

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen