Studentenalmanak 1963 - pagina 315

Aan D. v. T.

Hij was een dichter, geen die dichten sclireef,

Dan voor zichzelf en voor het Later Leven,

Waarin hem dit als misstap wordt vergeven

Vanwege 't aards verlangen, dat hem dreef.

Hij had geen ideaal om na te zweven:

Hij wist, dat hij alleen beneden bleef

Te hunk'ren bij de alledaagse schreef,

Waar leven overgaat in hoger leven.

Hij kende slechts het asfalt van de straat,

De weekheid van de hete zomerdagen:

Het zinderend besef van schrijnend knagen.

Dat op een kille dag wel over gaat.

Maar dat, wanneer in woorden vastgepraat.

Hem dragelijker was te dragen.

A. W.

309

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen