Studentenalmanak 1963 - pagina 333

Aesopus en het baldadige ventje

naar Phaedrus' Fabels

boek n i fabel 5

Een kleine schobbejak,

zo'n jog met een versleten pak,

zag eens Aesopum lopen.

Natuurlijk grijpt hij fluks een steen,

mikt - gooit - en loopt dan schielijk heen.

Maar onze wijze man

heeft het kereltje gesnopen,

en roept zo hard hij kan:

Wat een keurig schot, zeg!

Een stuiver voor de mikker!

Mijn beursje is niet dikker,

maar zie je daar die dikke man?

Die heeft veel geld, en nog meer te zeggen,

en zal vast een passend geldje

in jouw schutterskunst beleggen.

Het jog waagt het an,

en knallend ketst het keitje op de kop.

Maar waar geloofde hij toch an?

Want het werd een strop:

het doelwit roept politie aan,

het jongetje moest meegaan.

Hem hielp geen smekementje:

Ze kruisigden het ventje.

moraal:

Succes, waarop vaak iemand bralt

heeft soms voorgoed de lust vergald.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen