Studentenalmanak 1963 - pagina 296

De jongen wond een lok van haar haren om z'n vingers en tekende toen

letters op haar voorhoofd.

— Denk je? vroeg het meisje, je bent ineens zo treurig. Waar denk je aan?

— Ik denk niet, zei de jongen. Ten minste, ik probeer helemaal niets te denken.

— Je bent een rare, zei ze en ze kuste hem voorzichtig. De jongen pakte haar

vast en zoende haar hard. Dit is geen hartstocht, dacht ze, dit is alleen maar

wanhopig iets proberen. Ik weet niet wat het is, maar het is hem nog nooit

gelukt.

— Hou je eigenlijk van me, vroeg ze, toen hij haar losliet.

— Waarom vraag je dat, zei de jongen en er sprong een barst in zijn stem:

Dat moet je niet vragen.. . Als je dat vraagt, dan . . . reken je, dan denk

je . . . , Hoe kun je dan houden van?

— Ik begrijp je niet.

Het meisje liet z'n hand los:

— Waarom zeg je dat a l l e m a a l . . . waarom doe je zo vreemd . . . waarom

ben je nooit gewoon verliefd? . . . je . . .

— O mdat, zei de jongen en hij keek alsof zijn ogen naar binnen gedraaid

stonden, omdat je niet meer bestaat als je van iemand houdt. Als je zo

iemand kust, of ermee slaapt, dan ben je in die ander gaan wonen: dan ben

je die ander: dan besta je zelf niet meer.

Al die mensen, die zeggen dat ze houden van, doen iets, weten iets, denken dat

iemand, maar bestaan. . . Als ze werkelijk zouden houden van, dan dachten

ze niet, dan leefden ze met al hun zintuigen naar binnen gekeerd: ze zouden

het pantser van weten dat en denken dat, niet meer nodig hebben.

Het meisje keek voor zich uit door het raam. Ze zag de duiven in de dakgoot

zitten en ze wist niet of ze bang moest zijn.

Het kleine meisje liep de trap af. Halverwege trok ze aan het touw de deur

open. De deur klemde een beetje en toen hij open ging piepte hij. Het gaat

zeker regenen, dacht ze. Vader zegt dat er dan vocht in de lucht zit. Als de

deur klemt is er regen op komst, zegt hij.

Ze zag de autoos voorbij rijden over het asfalt en de mensen, die voorbij liepen

over het trottoir. Het was druk en gezellig. Ze ging op de stoep zitten om te

kijken naar alles wat er voorbij kwam. \

2go

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen