Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1963 - pagina 297

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1963 - pagina 297

2 minuten leestijd

— Dag Juliette.

— Dag buurvrouw.

— Dag JuHette.

— Dag mevrouw.

— JULIETTE! !

!

— Juliette, waarom kom je niet spelen?

— Ik heb geen zin om te spelen.

— Aaaaaaah, kom nou.

— Neeeee!...

— Aaach, saaie . . . !

Autoos .. . autoos . . . Fietsen en mensen. Scooters, bromfietsen en autoos . ..

Mensen, heel veel mensen. . .: Een paartje. De pinken in elkaar. Het kleine

meisje boog zich ver voorover om ze na te kijken.

Meneer Krans nam het schaaltje aardappelen met sla en ging naar zijn

keukentje. Hij deed de deksel van de vuilnisemmer open en gooide alles erin.

Eigenlijk is het zonde, dacht hij, en hij tikte het schaaltje tegen de rand van

de emmer om alles er uit te krijgen. Toen sneed hij drie bruine boterhammen

en belegde ze met kaas. Toch is het niet goed om eten weg te gooien, dacht hij.

Hij ging naar de kamer, het bordje met de boterhammen in z'n hand, en stak

de lamp aan. Onder de oranje-gele lampekap ging hij aan tafel zitten om te

eten en hij keek naar de grote, bruine pendule op de schoorsteen.

Hij had gehoord dat ze misschien gingen staken in de haven. De eerste nacht-

ploeg zou thuis blijven. Het waren maar een paar mensen, maar het was een

begin. Een proteststaking, zeiden ze. Tegen de lonen, tegen de regering,

tegen de vakbonden, eigenlijk tegen alles. Ze waren ontevreden en ze wilden

protesteren.

Ik heb het altijd geweten, dacht hij, niemand voelt zich tevreden als andere

mensen zeggen dat hij zekerheid heeft, dat hij beschermd is, dat hem niets

meer kan gebeuren. Ze kunnen alleen nog maar doodgaan en dat willen ze

niet: alleen maar kunnen doodgaan. Maar als ze gaan staken, weten ze niet

eens waarvoor ze het doen. Als ze in opstand komen weten ze niet waarom

ze met de politie vechten en als een soldaat iemand doodschiet weet niemand,

2gi

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1963

Studentenalmanak | 482 Pagina's

Studentenalmanak 1963 - pagina 297

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1963

Studentenalmanak | 482 Pagina's