Studentenalmanak 1966 - pagina 250

lend door de groentijd, zich vertonend aan iedereen die er tegen kon.

Wij zagen in, dat er stappen ondernomen moesten worden. Doden was

onmogelijk, het dier had teveel publiciteit; in Artis zetten kon

niet, het dier had nogal gehecht. Aanbieden aan iemand met een

erkende wansmaak of grote honger, of zo snel mogelijk geven aan die-

gene, waarvoor wij hem bestemd hadden. Wij besloten tot het laatste,

We polsten de lustrumcommissie. Z i j , als altijd gek op geschenken,

luisterden met graagte. Maar bij het zien van het beest kon zelfs de

manager van de commissie (niet de naam i. G. n.) met meer oreren,

waarop zij verdwaasd wegwankelden. Wij hebben toen ernstig t o t het

dier gesproken. Het zag zelf ook de ernst van de situatie geheel m.

Zij vloog heen de lustrumvink en keert niet weer.

ß. M.

verslag van het kegelgezelschap I.S.N.

Reeds enige tijd rollen de ballen en hebben enige leden hun kegel-

capaciteit zó weten te ontwikkelen dat ze het weten te vermijden steeds

een ,,negen" te gooien. Was de contributie gering, de oude en ervaren

246

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen