Studentenalmanak 1966 - pagina 380

geschreven stuk. Ik geeft dit ter overweging aan al mijn lezers die zich

tot schrijven geroepen voelen of bij tijd en wijle daartoe verplicht wor-

den. Lever uw scriptie in, natuurlijk niet in het onpersoonlijke, mors-

dode en bij voorbaat verwijdering stichtende machineschrift. Maar in

een fijne, charmerende, innemende, liefst licht benevelde tint. Dan is

ze al half voldoende nog voor ze gelezen is. Is ze het daarna nóg, dan

is de „betrokken" hoogleraar niet kleurgevoelig. Dat kunt U dan ook

niet helpen. En dan zult U het een volgende keer in iets anders moeten

zoeken.

Ik zit intussen nog steeds voor het maagdelijk blanke papier. Nunc est

scribendum. Aut nunc aut nunquam. Ik móet het op een schrijven zet-

ten. De pen is magnetisch geworden. Door de werking van dat prach-

tige, smetteloze blank. Een uitdaging. Frivool koketterend laat ik mijn

penhouder op mijn wijsvinger erboven balanceren. Telkens een beetje

dichterbij. Ineens raakt de punt binnen het krachtveld en maakt schrijf-

bewegingen. Ik wil haar nog vlug terugtrekken. Want het onderwerp

is er nog niet. Te laat. Het papier heeft gewonnen. Oeioei daar gaat zij.

Zij beweegt zich al schrijvend vooruit. Zonder onderwerp. Waar moet

dat heen? Pluma, quo vadis? Veder, waarheen is uw vlucht?

Gelukkig is er ook nog het alfabet. Als het nu niet te gek gaat met de

combinaties, kan het tenminste gelezen worden.

Het alfabet is ter beschikking geweest van allen die in het bovenstaande

herdacht zijn. Het is ter beschikking van ieder die schrijven wil, nog

steeds. Het onder ons gangbare kent 26 tekens, allen letters. Onbegrensd

is de beschikbaarheid van dit 26-tal. Een kerseboom kan men leegpluk-

ken, het alfabet nimmer. Achter elke weggeplukte letterkers verschijnt

prompt een nieuwe. In het zgn. lopend schrift laten ze zich willig aan-

een rijen, door de pen, die in haar vlucht deze objectieve eigenschap

benut en desnoods eindeloos, haar arabesken vormt, hemelse of helse,

al naar de kernreactor ze al splijtend en splitsend en fusionerend ont-

werpt en via zenuwen, spieren, arm en vingers realiseert. Een com-

puter kan het aantal combinaties uitrekenen dat met deze 26 tekens

mogelijk is, en wel in groepen van twee, drie, vier, enz. Vervolgens

kan men hem de berekening opdragen van het mogelijke aantal com-

binaties van deze groepen en dan hebben we een statistisch overzicht

van de Europese litteratuur vanaf de middeleeuwen tot en met de toe-

372

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen