Studentenalmanak 1966 - pagina 55

was vooral te danken aan twee omstandigheden. Enerzijds waren hem

zeer bijzondere wetenschappelijke gaven geschonken, anderzijds bezat

hij een grote liefde voor de universiteit, waaraan hij verbonden was.

Op zijn met grote levendigheid gegeven colleges streefde Koksma er

naar niet alleen feitenkennis bij te brengen, doch ook inzicht te ver-

schaffen in de wiskundige denkwijze. Hij verwekte daarmede veel en-

thousiasme bij zijn toehoorders, die hij bovendien telkens t o t zelf-

werkzaamheid aanspoorde. Zijn grote welsprekendheid genoot ver-

maardheid ook buiten de collegezalen. Een varium uit de almanak van

1946 typeert een op de sociëteit gehouden toespraak als ,,De samen-

voegingen der wonderen (Pascal)" en een ouder varium uit 1934 ver-

zucht over het responderen op college ,,We are no orators as Brutus

was".

Koksma zelf studeerde aan de Rijksuniversiteit te Groningen, waar hij

in februari 1927, slechts vier en een half jaar nadat hij de Chr. H.B.S.

te Leeuwarden verlaten had, het doctoraalexamen aflegde. Gedurende

een driejarig leraarschap bewerkte hij vervolgens onder leiding van

professor van der Corput een proefschrift, waarmede hij op 4 juni 1930

de doctorsgraad verwierf.

Het kiezen van Van der Corput als promotor, was gelijktijdig het kie-

zen van de getallentheorie als speciaal veld van onderzoek. Een belang-

rijk gedeelte van Koksma's latere publicaties en de dissertaties van de

meeste zijner promovendi bewegen zich dan ook op dit terrein. Op de

betekenis van dit uitgebreide wetenschappelijke oeuvre kan hier niet

worden ingegaan.') Niet onvermeld mag echter blijven de verschijning

van ,,Diophantische Approximationen" in 1936, waardoor de naam van

Koksma in de internationale wiskunde een goede klank verkreeg. Een

gevolg hiervan was, dat hij in de na-oorlogse jaren door verschillende

buitenlandse instellingen werd uitgenodigd tot het houden van voor-

drachten. In 1950 kwam voorts de waardering voor zijn wetenschappe-

lijke arbeid tot uitdrukking in zijn benoeming tot lid van de Koninklijke

Nederlandse Akademie van Wetenschappen.

Zowel gedurende de cursus 1938/'39, als gedurende de cursus 1953/'54

trad Koksma op als rector magnificus. In zijn beide rectorale oraties

') Men zie hiervoor: Nieuw Arclilef voor Wiskunde (3) 13 (1965), 1-18.

51

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen