Studentenalmanak 1966 - pagina 381

komst. Een aanzetstuk aan de machine te bedenken dat de besomde

combinaties ook werkelijk uitvoert, lijkt mij dan vrij eenvoudig. Is dit

gepresteerd, dan houdt het schrijven op, want een mens met schrijf-

neigingen loopt dan naar dat machien en trekt er zijn portie uit.

Zolang dit niet gerealiseerd is, zal er geschreven moeten worden. Met

het onuitputtelijke alfabet.

Even onuitputtelijk is tenslotte het onderwerp. (Even kijken . . . nee,

het is er nog niet.)

Telegrafeer eens aan een inkt- of papierfabrikant: ,,Het onderwerp is

uitgeput. Stop. Sluit U maar. Stop." Hij zal rustig doordraaien en steeds

nieuwe voorraden aanmaken. Hij weet beter. Hij kent zijn pappen-

heimers en hij kent het onderwerp.

Duitsers kunnen het onderwerp erschöpfend behandelen. Dat is iets ver-

schrikkelijks. Vergis U niet: als een Duits studieboek U zó wordt aan-

geprezen, begin er niet aan, de auteur heeft het op U gemunt. „Er-

schöpfend behandelt". Pas op, U bent gewaarschuwd. Het wordt een

uitputtingsoorlog tussen U en het onderwerp, waarvan de uitslag bij

voorbaat vaststaat. Het onderwerp is unerschöpflich.

Het onderwerp is even onbelangrijk als onuitputtelijk.

De vraag naar de belangrijkheid van het onderwerp is eigenlijk zinloos.

Ten eerste vanwege het verschil tussen mens en mens. Wat U belang-

rijk vindt, interesseert mij geen ogenblik. Daarom interesseert het mij

ook geen moment wat U belangrijk vindt. Ten tweede is het onderwerp

t'oor de meesten slechts een middel om te kunnen schrijven, net als

hun pen. Geef hun het onderwerp en zij schrijven (hoe, dat doet er

nu niet toe). Onthoud het hun en daar zitten zij. Met de handen in het

haar en de pen tussen de kiezen. Denk maar aan de vele gymnasisaten

en HBS-ers die een opstel moeten maken. Daar zitten zij. Waarom

schrijven zij niet? Ze kunnen het best. Maar het onderwerp ziet U?

Dit pleit echt niet tegen die kinderen. Ze kunnen heus wel schrijven.

Het pleit ergens (waar dat weet ik ook niet) tegen het onderwerp.

Grossen penhouders heeft het onderwerp gekost. Vooral toen ze nog

van hout waren. Aan de voorkant gebeurde er niets mee. Aan de achter-

kant werden het afgekloven kwasten, tenslotte stompjes. Ik hoop dat

het modernere, progressieve schooltype ons zal afhelpen van de ste-

riele, geestdodende binding aan het onderwerp. Het kan b.v. ovavo

373

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen