Studentenalmanak 1966 - pagina 330

Gelukkig maakte de politie een einde aan deze edele conversatie door

aan te kondigen dat een ieder die zich op of om de Dam bevond en

deel wenste te nemen aan de buitendag i.v.m.het 17e lustrum van het

studentencorps aan de V.U. zich naar de achteruitgang van het centraal

station moest begeven en zich in te schepen op één der boten van

rederij Koppe. Ingetogen voldeed men aan dit verzoek, sommigen

echter die uit voorgaande almanakken de humor van organiserende

commissies meenden te kennen, stapten een andere kant uit. Zij zijn

nooit in Naarden aan gekomen.

Op de boot hing de bekende trieste morgenstemming, maar de cantor

corperis, u weet wel, Frits, trachtte daar een eind aan te maken door

hardnekkig het Vurore-lied in te studeren, waar hij, gehoord het gezang

in Naarden, niet in geslaagd is. De busreis Muiden—Naarden was het

ook nog niet, niemand echter verwachtte dat.

Anders werd het in Naarden, al zei het toespraakje van de burge-

meester weinig en het antwoord van de toen nog rector corporis R. W.

Dijk minder.

Terwijl de studenten het stadje bezichtigden, waarbij het voor velen

niet verder kwam, dan bewondering voor de interieurs der verschillende

cafe's, waren de buitendagcommissie en andere genodigden de gast van

burgemeester en wethouders van Naarden. ,,ledere dag één glaasje"

was ook het devies van de burgemeester en dus niet genoeg om de

eetlust op te wekken. Nu was dit gelukkig niet nodig, want het geroos-

terd vlees en het diner van ,,onze jongens" deed velen het water in de

mond lopen, wat men op verzoek in wijn kon veranderen.

Daarna werd het tijd om „de zingende studenten in grote kerk" aldus

het extra Larinx bulletin, te gaan beluisteren. De cantate was goed, de

bovengenoemde reclametekst niet. Erg jammer.

En dan tenslotte het feest. Dit was er één zonder nieten. In iedere

ruimte van de m.m.v. het comité Burgerzin uit Naarden, zo vrolijk ver-

sierde Promerskazerne was het prijs. Deed men hier niet dit, dan deec

men daar wel dat, maar overal klonk muziek en was drank verkrijgbaar

Voor de koorleden was het eerste te veel, zij gingen naar buiten er

speelden in de natuur, fuga's en rhapsody's, voor verschillende corps

leden het laatste, ook zij verlieten de kazerne.

Maar binnen merkte men dit niet. Daar gold gedeelde vreugd is dubbele

vreugde en dit maakte de buitendag tot een zeer goed feest. De busreif

terug was het wel, er was echter niemand die dit niet verwacht had

B. G. Holtro;

326

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen