Studentenalmanak 1966 - pagina 53

„maar doorleren", zoals de uitdrukking luidt, en hij heeft doorgeleerd,

zijn gehele werkzame leven lang, ook in een diepere zin dan de uit-

drukking bedoelt. Hij werd onderwijzer, toen vrijwel de enige moge-

lijke studierichting; hij studeerde later voor Engels M.O.B.; een andere

opleiding was er toen nog niet voor de moderne talen. Toen voor de

M.O.-bezitters de gelegenheid geschapen werd hun studie academisch

voort te zetten, deed Schreuder dit, en in 1929 promoveerde hij op een

onderwerp uit de betekenisleer: Pejorative Sense Development in

English. Daarna breidde hij zijn kennis uit door de Semietische talen en

het Sanskrit te bestuderen. Volgens een anecdote was zijn lust voor de

bestudering van het Hebreeuws gewekt door een dominee die in zijn

prediking herhaaldelijk verklaarde dat er in de grondtekst eigenlijk iets

anders stond. Schreuder wilde dan ook die grondtekst wel eens lezen.

Het verhaal toont zijn wetenschappelijke zin en zijn genoegen in de

typisch Engelse en Noordelijke wijze van spreken in een ,,understate-

ment". Deze studie bracht hem in aanraking met eminente leermeesters:

Harting, De Liagre Böhl en J. H. Kramers.

Was het wonder dat de Faculteit der Letteren en Wijsbegeerte van de

Vrije Universiteit hem gaarne aan het hoofd zag van de pas opgerichte

Engelse Sectie? Hij aanvaardde zijn ambt in 1954 met een rede op het

gebied dat hij ook voor zijn proefschrift had gekozen, op een terrein

dat hem dierbaar was gebleven. Van zijn liefde voor dit onderdeel der

linguïstiek getuigde opnieuw zijn afscheidscollege (1963).

In de jaren 1954-1963 heeft hij de Engelse Sectie goed geleid en ge-

zorgd dat hij een goede plaats kreeg temidden van de andere Engelse

studierichtingen in ons land. Hij wist een goede geest van samenwerking

in de Sectie te brengen. Wel gehinderd door zijn zwakke gezondheid,

heeft hij met zijn grote gaven van verstand en gemoed gedaan wat hij

kon.

Zijn collega's en leerlingen zullen hem dankbaar blijven gedenken; een

dankbaarheid waarvan ze gelukkig bij zijn leven konden getuigen bij

zijn afscheid in december 1963.

Moge God Mevrouw Schreuder kracht schenken om getroost, door

wat ze in haar man bezeten heeft, haar weg met dankbaarheid te gaan.

K. Fokkema

49

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen