Studentenalmanak 1966 - pagina 375

,,lk dacht dat papier onzijdig was, maar je praat als een vrouw." Hoe

kan ik nu schrijven zonder onderwerp!"

,,Onderwerp, onderwerp, jullie schrijvers moeten ook altijd een onder-

werp hebben, pruilt het papier. Kun je dan niet *s één keertje doen

alsof? Geneer je niet voor mij! Ik ben geduldig. Het stond laatst nog

in de krant. Ik kan alles hebben. En ik ben heus onzijdig. Neutraal, in-

different, blanco. Alles kun je aan mij kwijt. Schrijvers vertrouwen altijd

van alles aan het papier toe. Stort je hart maar op mij uit, het blijft

toch allemaal aan de oppervlakte (als je tenminste schrijft en niet prikt,

want het is het enige waar ik niet tegen kan, dat gaat me door alles

heen)."

Ik luister. Het wordt inderdaad steeds verleidelijker. Wie kan hier nu

nog iets tegenover stellen? Je zou je hele onderwerp er bij vergeten.

Deze logica mag dan niet onweerlegbaar zijn, onweerstaanbaar dreigt

zij wel te worden. Goed, maar je moet toch iets hebben, een ond . . .

Ik pak het papier voorzichtig tussen duimen en wijsvingers beet, hef

mijn vederlichte last op, beroer het vluchtig met mijn lippen - dat kan

ik niet laten - en houd het dan, niet zonder dat een vluchtig rood mijn

wangen kleurt, op armslengte van mij af, tegen het licht. Prompt laat

het zich slap achterover vallen, in katzwijm. Net even te laat. Precies

wat ik dacht: een watermerk. En op de plek waar ik het vermoedde.

Peinzend leg ik het slappe geval weer voor mij. Ik denk aan het woord

van Oscar Wilde over de vrouw: Sfinx zonder geheim.

,,Kom maar bij, ik heb het al gezien. Ik kijk dwars door je heen. Wa-

terig."

,,Dat vind ik een schoftenstreek! Fielt! Serpent! Indecente scribent!

Pornograaf!" krijst het papier. ,,Nu mag je niet eens meer schrijven.

Ik doorzie jou ook mannetje! Straks, als ik half vol geschreven ben en

het staat je niet aan, dan word ik in elkaar gefrommeld en als een waar-

deloos vod in een hoek gesmeten. Voor mij een ander. D'r wordt geen

haan naar gekraaid!" (Deze laatste fraaie volzin is niet origineel van het

papier. Het heeft hem van de werkster, die ik nog geen vijf minuten ge-

leden hem in ander verband hoorde bezigen tegen mijn vrouw. Hoe

vlug zo'n papier zoiets te pas weet te brengen! Wat dat betreft is het

trouwens net een papegaai. Je kunt het laten zeggen wat je wilt, als je

't zelf maar opschrijft. Waar zou het, voordat het in mijn keurige wo-

367

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen