Studentenalmanak 1966 - pagina 321

niveau. Maar wij kunnen dit alleen als wij proexistent willen zijn. In het

uitgroeiende bestel liggen beloften besloten dat de mens zich zelf als

sociaal wezen in hogere mate actualiseert en dat hij zich zo beter gaat

begrijpen.

Ons leven echter wordt mogelijk gemaakt door belangen, die door hun

structuur bij de grote groep behoren maar worden beheerd door een

betrekkelijk kleine groep van deskundigen. Deze deskundigheid verbergt

een gevaar voor onze vrijheid. Ook heeft de techniek mogelijkheden om

onze privacy aan te tasten. Wij zullen zeer creatief moeten zijn, willen

wij structuren ontwerpen, die ons enige vrijheid geven in een wereld

die slechts kan functioneren dank zij het werk van uiterst bekwame en

daarom moeilijk te controleren specialisten.

Velen krijgen het gevoel dat het christendom geen betekenis heeft als

het niet bijdraagt tot wereldvernieuwing. Misschien moeten wij C hristus

zien als het licht der wereld in deze zin dat Hij ons helpt in onze

zelfsituering. Hij neemt de beslotenheid weg van de wereld omdat Hij

het eschatologisch perspectief heeft geopend.

Onze taak is het C hristus tot het licht van de wereld te maken.

Uit het congres zijn geen conclusies en geen resoluties voortgekomen.

Op de vraag naar de relevantie van God kregen we te horen dat onze

taak is God relevant te maken, op de vraag naar de toekomst van het

Christendom en de wereld kregen we als het ware te horen ,,wat gaat

het u aan", ,,kijk vooruit en handel in verantwoordelijkheid voor die

toekomst", maak proeftuinen voor het Koninkrijk van God en stem

Christelijk­Revolutionair".

Na dit alles gehoord te hebben was men wel aan een feestelijke af­

sluiting toe om weer wat in de consumptieve sfeer van alle dag —

en het naderende lustrum — te wennen. Men vertelde later dat het een

zeer geslaagd feest was. Dat kwam voornamelijk door de onverwachte

eigen activiteit van de congresgangers, die op het eind van de avond

een luisterrijk salvo van gevierde mentores over de toeschouwers heen

strooiden, waaruit weer bleek dat het C orps ook kan lachen en vrolijk

zijn.

J. Verkuyl

317

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen