Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1966 - pagina 376

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1966 - pagina 376

2 minuten leestijd

/

ning kwam, die vreselijke scheldwoorden opgepikt hebben . . . waar-

voor intussen mijn welgemeende excuses.)

,,Ssssst, niet zo fel. Je ligt er nu nog. Als je zoet bent ga ik zó schrijven,

onderwerp of geen onderwerp."

Het blijft stil.

Ja, zo is papier. Geduldig. Je kunt er niet alleen alles op schrijven, je

kunt er ook alles tegen zeggen.

Dat is dan het papier. De technisch-materiële ruimte voor dit zonder-

linge, wilde avontuur. De tweedimensionale. Binnen deze lengte- en

breedtegraad moet het zich afspelen. Geen diepte. De oppervlakkigheid

zelve.

De magische verlokking van het blanke, smetteloze oppervlak begint al

sterker te werken. Ik voel dat in mijn arm, in mijn hand. Waar blijft

het onderwerp? Het moet niet lang meer duren. Of de zaak verloopt

in pure tweedimensionale oppervlakkigheid.

En dat terwijl zo menig beschreven vel getuigd heeft van een immense

diepte. Men kan verbijsterd, versuft raken bij de gedachte dat Heidegger

zijn onmetelijke diepten t o t twee dimensies heeft weten te vervlakken.

Wat is Fortschritt? Culturele vooruitgang. Ach dacht u dat heus? Het is

telkens verder een Schritt fort vom Sein! Ontzaglijk. Wat een diepte.

En dat blijft maar aan de oppervlakte? Kan niet. Ik kijk schichtig om

mij heen. Er is niemand. Ik til dat papier op, eerst langzaam, haast on-

merkbaar. Dan ineens met een ruk, en kijk er pardoes onder . . . laat

het mismoedig weer zakken. Er is niets. Nichtigkeit. Hoe is het mogelijk.

Dun. Het doet denken aan boerebedrog. Of een goocheltruc.

De inkt. Vormloze overvloed. Bestemd tot vorming. Als je wat dun

doet met je pen, hoeveel ongevormde artikelen zouden er dan wel in

die inktpot zitten? Doe je dik, dan worden het er natuurlijk niet zo-

veel. Dun duurt het langst. Merkwaardig is overigens dat je in het dunne

genre ook al dikdoenerij hebt tegenwoordig. Het dunne wordt er liefst

zo dik mogelijk opgesmeerd.

Maar hoe dit zijn mag, bij inkt kan het in elk geval niet blijven. De

forma formans moet hier ingrijpen. Aarzelend - er is geen onderwerp

368

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 januari 1966

Studentenalmanak | 506 Pagina's

Studentenalmanak 1966 - pagina 376

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 januari 1966

Studentenalmanak | 506 Pagina's