Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1966 - pagina 396

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1966 - pagina 396

2 minuten leestijd

,,Nee," zegt hij.

„Heb ik al eens verteld over de toren van Pisa?"

„Ja."

„Hoe oud ben je?"

,,Dat weet je wel."

„Dat weet je wei, wat?"

,,Oude bloem."

„juist, oude bloem. Hoe oud ben je? Ik sta er op, dat je het zegt."

„Twintig jaar."

,,Goed zo, mooie leeftijd. Geeft niet, dat je dan eens iets twee keer

hoort. De toren van Pisa is geen toren. Torens staan nooit scheef. Je

kan niet scheef naar de hemel wijzen, als je begrijpt wat ik bedoel.

Pisa. Rotstad. Ik heb daar toen Minestrone gegeten. Warm water is een

noodzakelijk bestanddeel. Voor de rest is alles toegestaan: rotte bla-

I

deren, uitgeknepen kattedarmen, in stukjes gesneden mussen."

„Wanneer was dat?" vraagt hij.

„je moet mij nooit vragen wanneer. In mij is een verzameling torens,

dat is alles. Een toren, naar boven gaan. Ik houd meer van boven dan

van beneden. Het waarom van jouw twintig jaren speelt alweer om je

lippen."

Zij kauwt nu op haar sigaret en is tamelijk tevreden, ziet hij. Zij praat

veel: een wekker, die eindeloos afloopt. Wakker worden! Zij gaat ver-

der: „ H e t meest ideale soort toren vond ik in Venetië. Ik krijg nog

tranen in mijn ogen. Nooit zo'n zuivere punt gezien. Zet nu daar tegen-

over het vredespaleis. Dat is een gruwel. Die toren mag een punt heb-

ben, verschillende zelfs, als ik het mij goed herinner, maar is voor eeuwig

gekluisterd aan dat laag bij de grondse gebouw."

,,En de Dom?" vraagt hij.

Zij glimlacht: ,,Dat is een grapje. Die zat eerst ook vast."

Zij leeft, denkt hij, ze leeft wel degelijk. Wanneer zij zichzelf in de

spiegel ziet, glimlacht ze ook en vindt zichzelf een goede mop. En die

verpleegster, met haar routinegebaren, wat zegt ze däär tegen en haar

leeftijdloosheid, is dat schijn, weet zij dat ze in werkelijkheid hopeloos

oud is, ieder ogenblik op het punt staat in haar vele jaren weg te zinken?

Wil zij de levende wereld niet zien omdat zij zelf het leven bij uitstek

is, of omdat zij bang is dat haar levend-zijn zal worden opgezogen door

388

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 januari 1966

Studentenalmanak | 506 Pagina's

Studentenalmanak 1966 - pagina 396

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 januari 1966

Studentenalmanak | 506 Pagina's