Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1966 - pagina 397

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1966 - pagina 397

2 minuten leestijd

het grote leven, dat zich buiten deze kamer bevindt. Dit zou ik haar

moeten vragen.

Steeds kom ik weer om daar meer over te weten, ik hijg, ben bang,

smeej< maar één ding: niet zo veel jaren te moeten tellen, niette moeten

zeggen, eens, dat de Dom maar een grapje is. Ik word ziek van haar

orkeststem en van haar verfrommelde tronie en ik heb nog nooit toe-

gekeken met zoveel verbazing, bewondering misschien.

,,Zou je niet eens met mij naar buiten willen?" vraagt hij nog een keer.

„Waarom?" snauwt zij. „ O m te zien, dat er van torens niets meer te-

recht komt? Misschien wat halfslachtige speelgoedtorentjes, wat metaal

en beton? Ja, maak mij maar niets wijs, ik weet heel goed wat er ge-

beurt. Jij brengt mij sigaretten, maar anderen wassen mij, geven mij te

eten en met hen praat ik even goed, hoewel zij minder begrijpen dan

jij. Ik zit hier goed. Ik weet wat een zuivere toren is. En nu denk je een

zwakheid in mij te hebben ontdekt. Je meent dat ik afleidingsmanoevres

gebruik. De torens, mijn stokpaardje. Dat is ook zo. Ben je tevreden?"

Hij zit nu onbewegelijk.

„ I k wil alleen maar weten . . . " begint hij, maar zij schudt haar hoofd.

„Hoe oud ben je?"

,,Je weet het wel."

„Je weet het wel, wat?"

„Oude heks."

„Hoe oud ben je. Kalm blijven."

„Twintig jaar."

„Juist, goed zo, dus luisteren, nog veel luisteren, dan kom je van zelf

veel te weten." Hij staat op, gaat vlak voor haar staan, grijpt haar han-

den. Zij laat het toe, omklemt zelfs de zijne.

„De mensen zullen altijd torens blijven bouwen, zoals de eerste, eens,

dat weet ik; en dat houdt mij bezig." zegt zij, ,,lk praat steeds over

torens om ze te bewaren. De mensen begrepen elkaar niet meer, spraken

in een andere taal."

„Ik ga nu weg," zegt hij plotseling.

i,Ja, ja, ga maar."

Bij de deur draait hij zich nog even om. Daar zit zij in de krakende,

rieten stoel met de porseleinen po er onder.

„Vergeet niet, dat het een ander merk moet zijn."

389

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 januari 1966

Studentenalmanak | 506 Pagina's

Studentenalmanak 1966 - pagina 397

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 januari 1966

Studentenalmanak | 506 Pagina's