Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1967 - pagina 153

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1967 - pagina 153

2 minuten leestijd

en klakkende hakken. Uniform, niet plooibaar en verkrampt zong men de

liederen van vroeger en nu, van God en Vaderland. Verbeten lopen ze

In de pas: de brandwonden zijn kennelijk geheeld.

Maar wij zijn onverdroten doorgegaan: van kroeg naar kroeg en daarna

weer von Krug bis Krug. Zo ontstond een nieuw gezelschap, met een

eeuwenoude bezigheid: Drinken, onuitputtelijk en onvermoeibaar - als

sponsdieren alles absorberend.

Die roep ging ons vooruit, getuige het vloeiend verloop van de vele

ontvangsten, die ons, gasten uit het land van Rembrandt, van Bokma en

van Bols, werden bereid.

de weners

De mens schept een stad en de stad schept een type. Weners dan zijn

mensen, die gesteld zijn op historie, die moeizaam proberen de ge-

schiedenis van de stad te prolongeren: zij zijn gesteld op wet en netheid,

orde en regel. Hun enige buitensporigheid is misschien hun zingen,

waarin ze het hart op de tong leggen - z i j goochelen met klanken tussen

de keel en de borst en jodelen adembenemend.

Het Alma Prater ligt verbannen aan de rand van de stad. Voor een

appel en een ei ziet men er mensen met hoofden ter grootte van een

peer: voor angstaanjagende bedragen kan men er spoken zien: in bots-

auto's kan men stuiten op bekenden: in skelters kan men eindeloos

circuleren en in het Riesenrad kan men zijn draai weer vinden.

Dit alles nam geen einde, totdat het uur van afscheid nemen sloeg.

mourir un peu

Met achter ons verongelijkt gemompel en geëscorteerd door de politie,

zijn wij heengegaan - afscheid nemen is een beetje s t e r v e n . . .

en stilaan werd het stiller -

weer waren wij gedompeld In een diepe rust, tot een nieuwe dag over

ons openging.

De eersten vielen uit, en over Arnhem klonk het lied dat ons tot aan

de lippen stond: Want alle Menschen werden Krügel, wanneer zij een-

maal in Wenen zijn geweest, intens en meeslepend en altijd begerig naar

meer.

ß. Ledegang

149

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1967

Studentenalmanak | 344 Pagina's

Studentenalmanak 1967 - pagina 153

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1967

Studentenalmanak | 344 Pagina's