Studentenalmanak 1967 - pagina 95

studentenleven binnen de verenigingen, moet zelf de vrijheid hem

gelaten opvullen. ^

De Unitas en bonden waren hier de eerste symptomen van, maar bleken

spoedig behoefte te hebben aan een zekere exclusiviteit en begonnen

dezelfde manco's als de traditionele studentenvereniging te vertonen.

Het lijkt moeilijk nieuwe vormen te vinden. Het maatschappelijk engage-

ment van de SVB, en hiermede bedoel ik een maatschappelijke positie-

bepaling als groep buiten de universiteit om, is het enig alternatief dat

tenslotte open staat, wanneer het traditionele studentenleven zich niet

vernieuwt. In deze zin is de SVB inderdaad een beweging en tevens een

spijker aan de dreigende doodskist der corpora.

Dat hiermede de ruimte en vrijheid van de student wordt gelaten voor

wat het is, ja zelfs op den duur onhoudbaar wordt, en de universitaire

opleiding tot een cursus op latere leeftijd genoten, wordt gedegradeerd,

is een gevolg hiervan. En dit zal de SVB het aureool een beweging te zijn

weer ontnemen.

De student dient zich maatschappelijk te engageren, ja zeker, maar dat

is iets anders dan een intellectueel arbeider te worden. In deze zin is

de SVB gevaarlijker dan menige, dikwijls ook w ^ j u i s t e actie doet ver-

moeden. Zo tracht deze beweging het tekort van de studenten-

verenigingen aan de verkeerde kant te ondervangen.

Het zou wel eens een grote fout van de Nederlandse Studenten Raad

kunnen blijken te zijn hier niet voldoende aandacht aan geschonken te

hebben in plaats van zich uit te putten de SVB te bestrijden met middelen,

die naar de aard van het verschijnsel de SVB niet kunnen deren.

De oplossing ligt mijns inziens in het openbreken van de studenten-

verenigingen en het creëren van een zo groot mogelijke interne diversi-

teit. De basis van het studentenleven zullen kleine groepen, disputen,

gezelschappen en kringen moeten zijn, met een onderling zo groot

mogelijke verscheidenheid. Dit betekent een prijsgeven van het novitiaat

als rituele introductie en het groeperen van het studentenleven in al

zijn verscheidenheid en faciliteiten rondom een open studentencafé.

Een overwinning op het nihilisme is illusoir. Echter ten aanzien van de

wezenlijk solidair voelende student kan en behoeft de studenten-

vereniging zich geen taak te stellen.

Echter al kunnen en willen de verenigingen zich naar structuur ver-

nieuwen, materieel zijn zij daar op geen enkele wijze toe in staat. Ik

spreek de hoop uit, dat de studentenverenigingen zullen mogen ervaren,

dat de universiteit haar functie en daarmede haar bestaan als een on-

misbare factor in de universitaire samenleving zal blijven waarderen.

Ik citeer nogmaals het rapport-Rutten:

,,De overheid stelle de universiteit in staat, aansluitend bij de idealen

en initiatieven, welke in de betreffende vereniging leven, de studenten-

91

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen