Studentenalmanak 1967 - pagina 96

verenigingen behulpzaam te zijn bij het scheppen en onderhouden van

verenigingsruimten, uiteraard als aanvulling en onder volledige respec-

tering van de eigen zelfstandigheid."

Wanneer het studentenleven, met de steun van de universiteit, de

krachttoer volbrengt zich naar structuur en mentaliteit te wijzigen, ben

ik er van overtuigd, dat deze verenigingen een zinvol en lang bestaan

beschoren zijn.

Wanneer ik mij nu een ogenblik ophoudt bij de positie van het Studenten-

corps aan de Vrije Universiteit, moge ieder duidelijk zijn dat al het

gezegde a fortiori betrekking heeft op dit corps. De doelstelling van het

corps wijst ook in deze richting en voor de buitenstaander, die haar

historie van oprichting tot op heden niet kent, moet het wel onbe-

grijpelijk zijn, dat een zo weinig aan zijn doel beantwoordende vereniging

blijft voortbestaan.

In mijn troonrede stelde ik, dat men trots mag zijn op een instituut,

dat zovelen in het heden en met het verleden in een merkwaardige

onvergankelijkheid weet te verbinden. En terecht, de feilen van het

corps zijn met van vandaag of gisteren. Bijna al mijn voorgangers hebben

deze in extenso vermeld. Ik acht mij van deze plicht voor een deel

ontslagen.

Echter de wil tot verbetering dient manifest te zijn, en hierbij zal men

moeten beseffen, dat de Senaat de leiding in het corps heeft, maar ook

niet meer dan dat. Wat deze drang tot zelfkritiek betreft: veel valt te

noemen, veel meer waarschijnlijk niet.

Een enkele kritische kanttekening wil ik maken.

92

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen