Studentenalmanak 1967 - pagina 174

jaarverslag m.a.n.s.i.o.

Nu wij dan aan het eind gekomen zijn van ons jaar dienen op club Mansio

willen we vóór we de kurken voor de laatste maal op de flessen drukken

en we de nu taai wordende pinda's achter slot en grendel bergen nog

eenmaal enkele gebeurtenissen de revue laten passeren.

Een jaar op de club doet je op alle markten thuisraken. Van schoorsteen-

veger, puienwasser en loodgieter tot verdelger van ongewenst gedierte

toe. Mocht u nog eens iemand nodig moeten hebben . . . .

Het was een jaar van vele dwaasheden en weinig wijsheid. Misschien was

dit dan ook wel de reden dat de V.V.S.V.U.-leden in steeds grotere getale

onze club bezochten en bevolkten. Van 's avonds vroeg tot laat weer-

klonken glasgerinkel en stemgegons door het gebouw, 't Werd soms

zo laat dat we ettelijke malen attent gemaakt werden op de wereld

buiten ons door jongens die het nodig achtten ons met hun aanwezigheid,

te vereren.

We genoten ook andere belangstelling van buitenaf en wel van de zijde

der drankwetcontroleurs, i.v.m. het verkrijgen van een Verlof A.

Van alle kanten werden inlichtingen ingewonnen en van alle kanten

kregen we tegenstrijdige informatie. Diverse bezoeken werden gebracht

aan stadhuis, politie, bouwpolitie, bierbrouwerijen, autoriteiten op

drankwetgebied en aan reeds bestaande sociëteitsvergunninghouders.

Éénmaal werden we door enkele hoge heren uit Den Haag opgeschrikt

daar zij op een bijzonder ongelegen moment kwamen. Maar na enkele

ogenblikken konden wij hen trots een uiterst schoon souterrain laten

zien, waar het gerinkel van ,,kerstballen" (normaal glazen genoemd)

opging in vredig kabbelende toonladders die op de piano werden inge-

studeerd en waar alleen de zware drankwalm nog deed denken aan een

gezellige borrel. Zij speelden het spel mee. Toch zijn we maar van het

idee vergunning afgestapt en schenken weer of nog steeds ,,illegaal" door.

Toen we toch zonder vergunning bezig waren stelden we op aanraden

van enkele leden der Vereniging - er was immers zo'n vraag naar en

enthousiasme voor - ook de wekelijkse lunches weer in, dit bleek echter

niet rendabel. Een enkele keer kan het clubbestuur zich wel opofferen

door brood- en worstrestanten te verorberen, maar op den duur veroor-

zaakt dat ongewenste uitdijing. We besloten hier dus maar mee te

stoppen. Nog een strop werd het Sint Nicolaasfeest. Hoewel de geur

van verse chocolademelk en borstplaat ver de omtrek doortrok, bleek

het niet ver genoeg om u allen te lokken naar de Sint, die triest vanaf

een koud wordende fles en van achter een gordijn van taai u verwachtte.

Gelukkig hield hiermee het tekort aan belangstelling op. De geregeld

terugkerende openingsborrels na de vakanties bleken een succes en het

worden tot een traditie waard. Enige tijd is de zolder verlucht geweest

170

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen