Studentenalmanak 1967 - pagina 193

het houten opsmukwerk gestolen, en het zou de eerste

keer niet zijn, dat fatsoenlijke mensen een betreurens-

waardige daad begingen.

21-10

Een nijlpaard zat op het strand,

En poetste zijn tanden met wit zand.

Och, mocht ons hart zo wit zo rein,

Als de tanden van dit nijlpaard zijn.

22 oktober Er is nog niets gedaan aan het gebouw,

ik zal er vanaf nu niets meer over zeggen. Maar we gaan

door. We snakken naar de dag, dat we weer gewoon

bruinbrood met pindakaas mogen eten. Witte weke

broodjes met enge lever is onverteerbaar geworden.

Verhaal: De impressario: Wat voor nummer hebt U?

De artiest: Ik imiteer vogels.

De impressario: De zoveelste. Ik stik in de aanbiedingen.

Nee, geen interesse. De artiest haalt de schouders op,

doet het raam open en vliegt weg.

23 oktober Vanavond opening. Zelden een zenuw-

slopender avond meegemaakt. Het orkest heeft wel eigen-

aardige opvattingen over zichzelf, anderen en een in-

deling van een muziekavond. Het werd een paniekerig

ap- en afgeloop, met verschillende tegelijk bloemen-

aanbiedende meisjes. Dertigerjaren slapstick. Daarna

hebben we op de club het VVSVU-Bestuur laten vech-

ten met het orkest. Het Bestuur won.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen