Studentenalmanak 1967 - pagina 61

meubilair: tafels en fauteuils, de rectorsstoel gekroond met het in reliëf

gesneden sigillum van de Vrije Universiteit. Waardige meubels van uit-

stekende makelij.

keucheniuskast in de senaatszaal

De z.g. geuzenkast vormt het oudste stuk in de senaatszaal v^^aar voor

de Universiteit een herinnering aan verbonden is. Zij is het geschenk

van Mr. L. W. C. Keuchenius, vanaf de oprichting van de V.U. tot 1893

lid van het College van Curatoren. De boekenkast was gevuld met

,,oude schrijvers", zoals de verzamelnaam luidde die bij het vrome volk

gangbaar was voor een aantal orthodoxe theologen en prekenschrijvers,

die vooral veel gelezen werden toen de ,,grote kerk" verbasterde. De

oudste dissertaties in de theologische faculteit van de V.U. zijn aan

sommige van hen gewijd: Comrie, Helmichius, Hommius en Maccovius.

De kast van Keuchenius is een typisch voorbeeld van de toepassing

van de oud-Hollandse stijl voor woningen en meubels in het laatste

kwart van de vorige eeuw. Voor de neo-calvinisten heeft deze wellicht

nog associaties opgeleverd met de geuzentijd.

Het getuigt niet van veel piëteit dat het meubel in de loop der jaren

zijn hoekobelisken is kwijt geraakt. Zij zijn, naar men zegt, opgestookt

in de keukenkachel van het hospitium, nadat zij een tijd lang in de kast

hebben gestaan in plaats van erop. Verder is het onjuist, dat de collectie

boeken, die erin thuis hoort - lang geleden reeds - verstrooid is ge-

raakt in de magazijnen van de bibliotheek.

beschilderd plafond in de senaatszaal

Bijna ieder Amsterdams grachtenhuis heeft de merkwaardige indeling,

die wij kennen van het oude V.U.-gebouw. Na een voorhuis en een

binnenplaats volgt een achterhuis met een andere verdiepinghoogte.

Een trapje omlaag voert naar de keuken en een trapje omhoog naar de

daarboven gelegen salon, die vanouds de deftigste kamer is van het huis

en ,,de zaal" wordt genoemd.

Bij de ingebruikneming van Keizersgracht 162 door de V.U. is de zaal

toegewezen aan de hospitanten voor hun maaltijden. Later kon een

verdieping hoger een eetkamer voor het hospitium worden ingericht,

wat een betere oplossing was. De Academische Senaat kon toen van de

zijkamer voor aan de straat verhuizen naar de zaal, die sedertdien naar

hem is genoemd.

Het meest bijzondere in de Senaatszaal is het beschilderd plafond. Het

57

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen