Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1969 - pagina 163

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1969 - pagina 163

2 minuten leestijd

Te velde blazen klokkespelers

- hoog van de toren -

koperen bellen

over klein en dijken,

opgetogen over God

en over zijn gelijken.

h.l.

Gangreen

De vrachtauto komt voor, we pakken de houwelen en de schoppen en

gaan langzaam de barak uit. Bij de auto blijven we staan, appèl, we

roepen om de beurt ons nummer af en daarna worden we nog eens

geteld. Natuurlijk, er ontbreekt er weer een, die jongen met rode ogen en

baardschurft, gek, die vent heeft amper baard. Vorige keer hebben ze hem

zijn bril kapot geslagen. Hij kan niets zien zonder bril, zegt hij, maar

hij zit iedere avond te lezen, studeren noemt hij dat.

Daar komt hij uit de barak, spitsroedenlopen langs de bewakers, ze slaan

hem met de kolven van hun karabijnen, het doet niet veel pijn, behalve

de eerste keer. We kunnen instappen, zestig man en acht bewakers. De

vrachtwagen hobbelt over de slechte weg. Er wordt niet gepraat, we

praten nooit veel, we kennen elkaar al te lang en we zijn onze namen

vergeten.

Ik zit naast de magere bewaker, hij rookt, misschien dat ik straks zijn peuk

te pakken krijg, hij gooit altijd halve cigaretten weg. Hoelang geleden is

het, dat ik voor het laatst gerookt heb ? Vier maanden, zes maanden, ik

weet het niet, er is hier geen tijd meer, misschien dat we zelfs onze

leeftijd vergeten als het nog lang duurt.

Juist, precies voor mijn voeten. De jongen zit naast me, hij heeft de peuk

ook gezien, maar ik ben vlugger. Hij zet zijn schoen op mijn hand, zodat

ik niet meer rechtop kan gaan zitten. Ik krijg een stoot met de karabijn

in mijn rug, ik schiet omhoog, mijn hand snel wegtrekkend. Er loopt bloed

over mijn vingers, maar de peuk heb ik tenminste.

Nummer 1403, met het kale hoofd, Idjkt me vuil aan, hij heeft een zwak

voor de jongen, je ziet ze altijd samen, overdag, 's nachts ook, ze slapen

samen in een krib, dat is warmer, zeggen ze. Hij is vroeger dokter geweest,

maar 1403 was het eerst verloederd van ons allemaal.

,,Uitstappen!"

161

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1969

Studentenalmanak | 196 Pagina's

Studentenalmanak 1969 - pagina 163

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1969

Studentenalmanak | 196 Pagina's