Studentenalmanak 1969 - pagina 88

heerlijke, rijke Lanxervaringen". Zijn getuigenis is echter zeer omstreden.

Het beste bewijs voor de ontoereikendheid van Sosiëteit L A N X lijkt ons

het „projekt-Leidsegracht": enkele studenten verklaarden nog liever in

een azijnfabriek te willen zitten dan op Sosiëteit L A N X (men leze het

befaamde blauwe boek (ook wel genoemd: de blauwe beul) van Koster,

Schreuder, en Mulder).

Ter Sosiëteit vonden ook vele ontvangsten -- voornamelijk van politie-

agenten - plaats. Deze bezoeken verliepen altijd in een hartelijke sfeer.

Vooral de Kinderpolitie, de Recherche, de Zedenpolitie, en de

Vreemdelingenpolitie waren graag geziene gasten. Wat precies ter

Sosiëteit gedaan werd, is mij niet geheel duidelijk geworden. De gegevens

hieromtrent zijn zeer vaag en veelal zeer verward.

Vast staat mijns inziens dat er werd gedronken, gesproken en gespeeld.

Zeer waarschijnlijk werd er - met name op zaterdagavond - ook

gevochten, gekopuleerd en hasjisj gerookt.

Het valt echter niet aan te nemen dat dit alles is geweest. Op dit punt

verdienen vooral Krakowski en Ludanski onze aandacht. In hun standaard-

werk „Menschen oder Tiere" stellen zij (pag. 324 v.) dat het hier gaat om

een verloren gegane groep, die pas tegen de schemering ontwaakte, en

zich dan voedde met bier en tosti. Hoewel men getracht heeft deze

groep voor uitsterven te behoeden in reser^^aten - zg. Sanatoria - zijn ze

nochtans via een proses van verburgerlijking en demokratizering aangepast

aan het maatschappelijk bestel.

Met deze visie van Krakowski en Ludanski kunnen wij slechts gedeeltelijk

instemmen. Uit pas ontdekte geschriften kan nu reeds worden vastgesteld,

dat de leden van deze groep zich ook - zij het langzaam - des daags

bewogen, en dat zij ter Sosiëteit indrukwekkende feesten aanrichtten.

T o t goed begrip is het nodig hiervan het volgende in de beoordeling te

betrekken. Wij leven rond het jaar 2000 op de breuk van twee perioden:

achter ons ligt dan de homo bellicosus, voor ons staat de homo pacifisticus.

Deze onderscheiding nu vinden we ook terug bij deze feesten.

Een uitgesproken oorlogszuchtig karakter droeg het Bonny en Clyde

feest: hier werd zelfs geschoten met het zg. klapperpistool. Ook werden

geluidsopnamen uitgezonden van de relletjes in Vietnam, die voorafgingen

aan de 3e Wereldoorlog. Zeer belangrijk is in dit verband een opmerking

van de Amerikaan Philip Goldman, die juist die avond de Senaat een

interview afnam. Hij zegt van de sfeer, die die avond op Sosiëteit L A N X

heerste: „It was a wonderful experience - that noise of guns and war".

Deze uitlating laat geen twijfel meer bestaan over het karakter van de

avond.

Iets minder oorlogszuchtig moet het Russisch Revolutiefeest geweest

zijn, terwijl daarentegen „The Last Night Of The Balls" weer verse

bloedsporen achterliet.

Ook het Emansipatiefeest en het bezoek van ene Joop van der Molen

(niet te verwarren met de geruchtmakende hoofdcommissaris van politie

86

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen