Studentenalmanak 1969 - pagina 165

Hij schreeuwt weer, hij krijgt nachtmerries, jammer, we sjokken weer

terug naar onze kribben. Ik hoop dat hij niet zo gilt vannacht, we krijgen

toch al niet veel slaap.

,,Laten we hem ophangen", zegt de dokter, „dat gebrul is niet aan te

horen, hij gaat toch dood".

Er komt wat gesputter van pas aangekomen krijgsgevangenen, maar die

, hebben geen stemrecht. De dokter haalt een stuk touw en knoopt het om

de voet van het gewonde been. Een paar kerels hijsen hem op aan een

dwarsblak van de barak.

De jongen schreeuwt weer, zijn longen hebben in ieder geval niet te lijden

gehad van het stof uit de groeve. Na een paar minuten loopt er bloed uit

zijn neus en oren. Nog even. Hij is dood.

We laten hem zakken en leggen hem weer op zijn krib, een van ons veegt

het bloed van zijn gezicht. De dokter wil de bewaker niet halen, hij zegt

dat hij de jongen wil hebben, zolang hij nog niet bedorven is. Het kan

ons niet schelen, maar misschien loopt het fout met het appèl van morgen-

ochtend, nummer 1428, de oude man, moet dus toch maar de bewaker

halen.

De administrateur van het kamp komt binnen, hij kijkt even naar de

dode, hij zoekt zijn herkenningsplaatje en neemt de gegevens over op de

overlijdensstaat. Naam, nummer, nationaliteit, godsdienst en bloedgroep.

Hij kijkt de dokter aan: „Doodsoorzaak?"

„Gangreen". ajk

163

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen