Studentenalmanak 1969 - pagina 154

Verslag novitiaat ip6S

Mevrouw de praeses.

Eigenlijk is alles heel snel verteld:

Vier jonge oesters meldden zich,

belust op nieuw vertier.

Ze kwamen in hun beste pak,

met schoenen van papier.

Al staken er geen voetjes in,

het hinderde geen zier.

Vier andere oesters volgden hen,

vier kwamen er nog bij.

De schare klom in dichte drom,

het strand op, rij aan rij.

Ze hupten door het schuimend nat,

vol jool en jokkernij.

De zee was uitermate nat,

het zand bijzonder droog.

Een vogelnood had als gevolg,

dat er geen enk'le vloog.

Ook wolken waren zoek, zodat

niets langs de hemel toog.

De walrus sprak: ,,Het spijt me zeer,

het doet me innig pijn

hen op te eten, nu ze zo

van ver gekomen zijn!"

De walrus sprak: „Ik ween om U

Ik heb het zeer te kwaad!"

Luid snikkend nam hij een dozijn

van 't allergrootst formaat.

En hield zijn zakdoek van batist

tegen 't betraand gelaat.

152

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen