Studentenalmanak 1969 - pagina 171

Als kind rekende je

nou nog twee nachies

drie nachies

vier nachies

en dan was je jarig

en daar ging je dan

naar school

met een snijkoek aan je arm gebonden

met twee blauwe linten

B.K.

Les enfants du Paradis

oerlieve, witte marionet

het gezicht met zwarte lijnen: mineogen

vleugelvlinder, noppen bezette dromer,

die zegt met zachte stem de door vuurroede

lippen gebeeldhouwde, niet misvormde woorden

over de droom, die de wereld zou zijn en misschien

dan nog omgekeerd.

oertedere, paradijshanden van jou, maskermens,

wiens naam nu al weggevlogen is, als jijzelf in

in de drommen mensenmassa's waarin je verdronk

in de confettie van het vreugdeloos, met strak

wanhopig-glimlachende mond gevierde carnaval-

laatste orgie.

je maakt het niet mee. je bleef als Mozes maar

lichter meer vogel voor de grens staan, je zag

druiven maar kon je dorst niet lessen want te

lang: eenzaamheid, woestijnmens, wit gezicht,

de naam van jouw werd weggewist van monden en

affiches, de tijd dronk aan jouw.

Hans, juni '68

iGc)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen