Studentenalmanak 1969 - pagina 157

kringen. Vandaar de aanstelling van de Commissie Toekomst, waarbinnen

mej. van Alkemade, mevr. Bons, die toen nog mej. van Breughel heette,

mej. Jobse, mej. Martijnse, mej. Oom en ik, onze bezinningen deden.

Wij gingen te werk volgens een Indische spreuk:

Beter dan de onwetenden zijn zij die boeken lezen

beter dan dezen zijn zij die het gelezene onthouden

beter dan dezen zijn zij die het gelezene begrijpen

beter dan dezen zijn zij die aan het werk gaan.

Eerst lazen wij nota's, al dan niet spannend, en daar praatten wij over met

het bestuur. Toen begrepen wij deze verhalen en gingen te rade bij de

eerste- en tweedeiaars V.V.S.V.U.-leden, waartoe wij een enquête ont-

wierpen.

Vervolgens praatten wij wederom met het bestuur, zodat wij ook meenden

de Vereniging te begrijpen. En van dit alles maakten wij een rapportje.

En van dit rapportje maakten wij een groentijd. En een standpunt voor de

Vereniging inzake de Symbiose.

Symbiose behoort nu tot het verleden. En de groentijd ook. Evenals het

werk van deze commissie.

Want wat is de toekomst anders, dan het verleden dat zich omdraait in

zijn slaap?

Mieke Tuinenhurg

Progrediamur Ad Lutetiam

Vroeg of laat komt er een einde aan het Varen Naar De Overtoom,

en aan het Drinken van Zoete Melk Met Room.

Dan trekt men weg naar een weidser horizon, naar Londen, New-York,

naar de Bahama's of Parijs.

Zomaar, voor zaken of noodzaken, of uit een vaag gevoelde verbondenheid.

Zo nu trokken ook de Praeses en de Abactis van de V.V.S.V.U., Mej.

Richters en Mej. Kuijper, tezamen met de Praeses van de Disputorenraad,

de Heer Oostenbrink, en de Praeses van de Societas de Heer Borstlap,

en met goedvinden van de Senaat van het Studentencorps, weg van de

Overtoom - weg van de demonstraties van het koude amsterdamse front,

om zich in de hitte van het parijse studentenoproer te begeven, teneinde

zich op de hoogte te stellen van de feiten eh de achtergronden van de

onlusten aldaar. Het werden lange, hete dagen: Demonstreren, vluchten,

slapen, huilen en langzamerhand vervuilen.

In Parijs is er geen ontkomen meer aan: niemand kan zich afzijdig houden

van wat in bloed en tranen op de gezichten staat geschreven.

Moties worden overstemd door emoties. Uiensoep en Traangas tiperen

de sfeer: de Seine stroomt door een tranendal - echte tranen, gastranen,

uientranen en krokodillentranen mengen zich dooreen. Ergens roept een

hese stem uit de massa: ,,Niemand is de Leider - We zijn allemaal gelijk,

maar ik wil dit even zeggen: Laten we onze koppen houden en

155

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen